Vooruit

In 1888 verschijnt voor het eerst de socialistische krant Vooruit in Gent. Later is deze gefuseerd met de Volksgazet en heette het voortaan De Morgen.

Zo, ik kan ook weer vooruit! Een Belgische tandenprotheticus had mijn gebittencomplex onder handen genomen en zonder kom ik toch echt niet onder de mensen... nou ja, zonder bovengebit dan, dat ondergeval is een geval apart. Maar om half 11 stapte ik stralend weer op m'n fiets (waarvan even later de ketting afliep, maar ook dat is weer verholpen) mét beide delen op hun plaats, zónder pijn! Heerlijk. Totdat ik om een uur of 3 bedacht dat ik eigenlijk even iets moest eten... toen klapte spontaan het ondergebit eruit :( Dus heb ik vanavond maar weer een quiche gegeten (dit is geen chique uitspraak van kies). En ga ik wel weer terug. Even kijken wanneer hij weer aanwezig is. Dat wordt dus donderdag, ook geen probleem. Ik geloof er beslist in dat dit goed gaat komen!

Goten

Ostrogoten, Westgoten, Visigoten, regengoten... de eerste drie lagen regelmatig met elkaar in de clinch (zo rond het jaar 7-800), de laatste worden deze dagen aardig getest.

Ik ben ondergedoken. Morgenvroeg kom ik weer tevoorschijn. Ondertussen zou ik best wat kunnen opruimen hier. Nog steeds? Yep, het schiet niet echt op. Ik word steeds afgeleid. Die nieuwe telefoon heeft zoveel leuke mogelijkheden. En het Theater van het Sentiment noopt mij regelmatig de volumeknop te bedienen. En dan vind ik weer een leuk tijdschrift of boek waar ik meteen in moet gaan lezen... (alsof ik die "toevallig" tegenkom, er liggen stápels die nog uitgespit moeten worden). pfffttt, kan dit mens nou nooit eens één ding tegelijk doen?

Ritssluiting

In 1893 kreeg Whitcomb Judson octrooi op de ritssluiting. Hoe kom je nou op zo'n idee? De mooiste ritssluiting die ik gevonden heb is een vijver in het JuMing museum in Taiwan. Die zal ik wel nooit met eigen ogen aanschouwen vrees ik. Of ik moet 138 worden en jaarlijks een leuke reis gaan maken... (jammer dat ik geen enkele lotto, toto of ander gokspel volg).

Als ik de kalenderblaadjes goed heb afgescheurd is het nu toch echt nog eind augustus. En augustus is geen herfstmaand. Maar zo extreem is het nou eigenlijk ook weer niet. In 1996 viel er in dit weekend 113 mm regen in België... dat is pas veel! Nu worden de regentonnen gewoon weer lekker gevuld. En tussendoor is het nog droog ook. Maar om nou te zeggen ik ga op een bankje in het park naar de vijver kijken? Toch maar niet!
Maar wat dan wel? Spelen met m'n nieuwe telefoon, computers synchroniseren en dubbele bestanden weggooien, bril bestellen, de was buiten hangen :D

Verzameldag - verzamelblog

In Schagen komen verzamelaars hun verzamelingen aanvullen (als je er delen van zou verkopen ben je volgens mij geen verzamelaar meer). Tijdens de korte vakantie heb ik de verzameling theepotten weer met één weten uit te breiden!

Zondag reden we naar Letterkenny. Door alle nieuwe wegen is de tocht een beetje saai geworden, je wordt gewoon uit alle dorpen weggehouden. Vlak voor Moneghan sla ik af naar een Wildlife Park. Wauw, dat was wel wild! Welgeteld één roodborstje op het hoofd van een -stenen- uil. Het park was gesloten. Ach, het was een leuk kronkelweggetje.

Dan maar pauzeren bij het Ulster American Folk Park. Binnen hebben ze een leuke tentoonstelling ingericht. Buiten zijn oude huisjes opgekocht, afgebroken en weer opnieuw opgebouwd. Alleen moesten ze wel voldoen aan de eisen van deze tijd (waarom?) en kregen ze dus cement tussen de stenen en echte ramen en een heuse deur. De turfvuurtjes zijn zeer welkom. Het miezert een beetje en dan is wat warmte (en zeker lekker ruikende warmte) nooit weg. Al gauw gaat het miezeren echter over in fikse plensbuien. Als je snel loopt vang je minder druppels!
We missen de afslag bij Strabane (tja, als je kletst rijd je wel eens verkeerd) en gaan door Derry naar Letterkenny, een kleine omweg maar en Derry is gewoon ook mooi.
F heeft heerlijk eten klaar en we vallen dan ook graag aan. Als afsluiting de hottub. Het is nog lekker warm buiten en dan is zo'n extra warm bubbelbad toch wel super na zo'n reis. Maar ook zeer slaapverwekkend (al zal de wijn ook wel deels hebben meegespeeld). Nope, deze foto wordt niet gepubliceerd, krijg ik ruzie met F en ik wil nog vaker in haar hottub ;-)
Maandag rijden we de Caustal Way via Coleraine naar de Giant's Causeway. Op het web hebben we een Model Shop ontdekt, alleen heeft deze slechts één trein op voorraad en die is nou ook nog net niet wat A zocht. Maar het is een vrolijk dorpje, lekker veel bloemen, grote hanging baskets en even geen regen. Dus lopen we nog een stukje verder en zien in een zijstraatje nog een hobbyshop. Hier zijn dan wel wat meer treinen in de aanbieding maar ook niet wat A zoekt. Naast deze hobbyshop zit een antiekzaak. Weinig kitsch, veel leuke dingen. Nét als we de winkel uit willen lopen spot ik de theepot...
Bij de Giant's Causeway aangekomen is het tussen de buien door af en toe een beetje droog. De parkeerplaats is overvol (en absurd duur) dus gaan we eerst nog een stukje verder tot de haven enkele mijlen verderop. Eerst maar eens die meegebrachte tesco-salade nuttigen en genieten van dit uitzicht.

Op de terugweg kun je iets makkelijker afslaan naar een andere parkeerplaats, die voor patrons van een restaurant. Daar is het ook niet zo druk. En na een lunch hoort een lekker toetje. Die strawberry pavlova is tegen alle regels in, maar toch wel zo ongelooflijk lekker! We lopen naar het beginpunt en realiseren ons dan dat we maar beter de bus naar beneden kunnen nemen want de regen komt echt af en toe met bakken tegelijk naar beneden. Maar tussen die buien door is het nog steeds droog... We hebben gewoon puur geluk. Ik loop droog te genieten van dit wonder. Hier voel je je pas echt klein. Er zijn mensen die beweren dat de Giant's Causeway is ontstaan door een vulkaanuitbarsting, zo'n 60 miljoen jaar geleden. Dat slaat natuurlijk nergens op. Iedere rechtgeaarde Ier weet dat Fionn mac Cumhail verantwoordelijk is voor dit basaltpad.


Terug bij F&P geniet ik nog maar eens van/in de hottub. De volgende morgen wisselen we eerst nog flink wat muziek uit en dan moeten we helaas al weer de terugreis aanvaarden. Die Fiat 500 rijdt eigenlijk best lekker. We lunchen ergens onderweg (geen idee waar we zijn) en ontdekken dat die Noord-Ieren toch wel overal een slaatje uit willen slaan.

Woensdag vlieg ik weer terug, Nederland is redelijk warm. Maar ook hier valt regen. Op donderdag valt er zoveel regen dat ik op bepaalde plaatsen in de bijkeuken maar weer wat dweilen neerleg. Oei, dat gat in de auto zit er ook nog... dat zie ik morgen wel weer.

86

Vandaag wordt Memie 86. Deze dag brengt ze grotendeels slapend door. Dus het bezoek moet zich op een andere manier vermaken. Dat lukt aardig, deze zijn ook geüpload naar onemilliongiraffes.com. Ik had eigenlijk ook naar buiten moeten gaan om vast te leggen dat A met Patrick rugby speelt...


Op de terugweg hebben we Ikea bezocht, tenslotte ligt het bijna om de hoek en dan moet ik toch echt even naar binnen! Thuis gekomen lijkt het aan de wolken bijna te gaan regenen maar het blijft droog. We kletsen bij de Italiaan heerlijk bij met Caitriona. Het was lang geleden maar als vanouds hebben we alledrie nog steeds veel te veel te vertellen. Gezellig dus!

Uitwaaien

Gisteren eerst een tocht door county Meath, oftewel boodschappen doen in Ashbourne en 's avonds spelen in Dunboyne. Onder het mom dat Ashbourne dichterbij is dan Balbriggan (wat niet waar is, B ligt 5 km dichterbij maar wel de andere kant op) tuf ik in de Fiat 500 over de bochtige wegen. De smoes dat de winkels daar allemaal bij elkaar liggen gaat ook al niet op want in B is dat precies zo dicht bijeen. Maar de winkels zijn wél groter en overzichtelijker en netter :D Zo, weer even goed verantwoord. Op de terugweg bij Dunnes wat schoenen voor mij en kleding voor A ingeslagen. En dan begint het te hozen. Zodat ik op mijn dooie gemak thuis alle kleding uitpak en alvast in de koffer doe en A in de stromende regen de reguliere boodschappen verder uitpakt. 's Avonds klaart het weer op, het heet niet voor niets het groene eiland!
Dunboyne was weer perfect, gelukkig, want nu moet ik er wel héél lang op teren. We spelen tot na 1 uur door. De oprit naar de snelweg blijkt te zijn afgesloten zodat je de stad doorgeloodst wordt. Ik ben blij dat ik Dublin aardig ken en steeds toch wel ongeveer weet waar ik me bevind, ook bij nacht is het een mooie stad. Maar ik ben toch wel blij dat ik om 2 uur thuis ben.

Eigenlijk wilde ik wel op de fiets naar Rogerstown. Maar waarschijnlijk haalde ik het eind van het terrein nog niet eens, er staat een enorme wind! Dan maar met 't rugzakje. Het is -ondanks of dankzij de wind- prachtig weer. Had er geen wind gestaan dan was het waarschijnlijk wel erg benauwd geweest. Rogerstown is bekend om zijn vogels. We hebben welgeteld één ekster gezien. Maar het blijft een prachtig natuurgebied.

Enkele jaren terug waren de volkstuintjes nog echt volks. Nu zijn ze keurig afgezet. Niet dat ze er allemaal keurig bijliggen (het blijft wel Ierland), maar het is minder leuk om er nu nog overheen te lopen. De vogelverschrikker doet hard zijn best de niet aanwezige vogels te verjagen.

De rotsen van Portrane blijven trekken. Dit is echt uitwaaien! Portrane is ook aantrekkelijk omdat hier bijna niemand naar het strand gaat. Op deze prachtige zonovergoten vrijdagmiddag zijn we niet meer dan 6 andere mensen tegengekomen.

Aan de andere kant van Portrane staan we aan de andere kant van Rogerstown estuary met uitzicht op Rush. Hier worden o.a. pieren gestoken. We staan boven op het duin flink uit te waaien.

Home

Waarom staan mensen massaal in de rij om in te checken als er nog geen bemensing is en -waarschijnlijk nog veel belangrijker- nog geen vliegtuig om je te vervoeren? Zo gauw de eerste opstaat volgt de rest. En als je dan als allerlaatste je boek dichtslaat en maar eens door de controle gaat heb je nog bijna de beste zitplaats. Naast mij zit een avontuurlijk meisje. Ze gaat 14 dagen backpacken. Haar vriendje zit waarschijnlijk nog de Donald Duck te lezen in het tentje van zijn ouders in Frankrijk. Daar had zij geen zin in (of ze had alle DD's thuis al uit?) en toen is ze maar gaan reizen. Ik heb nog gekeken of ik haar zag staan want dan had ik haar beslist een stuk verder gebracht. Het goot.... Maar toen ik 10 minuten onderweg was klaarde het weer op en vanaf dat moment scheen de zon (en later de maan).
Even boodschappen halen, internettegoed kopen en dan naar huis. Heerlijk...