revo-perikelen

Vanaf het moment dat ik in Pisa een Revo zonnebril kocht (op 25 februari 2004) wil ik niets anders meer. Inmiddels zijn beide glazen al eens gesprongen, de eerste keer terwijl ik over de Ierse wegen reed..., maar tóch wil ik weer een Revo. Waarom? Als je me tegenkomt mag je hem héél even proberen. Maar ik wil hem wel meteen weer terug. Dit is een echte weldaad voor je ogen. Wat er dan zo bijzonder aan is? Je ogen komen meteen tot rust en hebben geen last meer van de schittering buiten. Jeetje, ik lijk wel een wandelend reclamebureau! Nu ben ik behoorlijk lichtschuw (wat niet betekent dat ik niet van de zon houd, als hij de temperatuur maar niet boven de 23C laat komen), dat vergt wel extra bescherming voor je ogen.

Maar goed, ik wilde dus een nieuwe zonnebril. Ik had al bijna een weekendje Pisa geboekt. Maar toen was ik toch nog zo slim om nog even te gaan bellen.... niet dat ik niet even naar Pisa wil maar die zonnebril was wel belangrijker. En op mijn beste Italiaans (geen woord! maar ze sprak gelukkig engels) vroeg ik de dame (was vást dezelfde verkoopster, zó aardig!) of zij nog Revo-brillen in de collectie hadden. Niet dus :( daar ging mijn weekendje Pisa. Verder op zoek. Revo heeft natuurlijk een eigen site. Zo toegankelijk als je maar hebben wilt... nou ja, je kunt er de modellen bekijken en heel wat lezen over de technologie... als je de fouten op de pagina's weet te omzeilen en geduld kunt opbrengen tot alles geladen is. Verversen na iedere nieuwe zoekopdracht helpt! Volgens de store locator moet er trouwens nog wel een dealer in Pisa zitten maar erg veel verder dan dat kom je niet (ik niet tenminste).

Toen ik terugkwam uit Hong Kong ging ik op Schiphol een peperdure brillenwinkel binnen. Ze verkochten géén Revo maar.... ze gaf me wél het adres waar ik meer inlichtingen kon krijgen. Luxottica is de Nederlandse importeur. En toen begon het mailen om een Nederlands verkoopadres. Letterlijk gekopieerd antwoord:
Dear madam,

Could you be more specific, we have a lot of dealers.

If you give me a name of a city in the Netherlands then I can look it up for you.

Met vriendelijke groet / kind regards,
Luxottica Nederland B.V
Ik ben maar begonnen met de grotere steden ;-) En daar kwamen 3 adressen! Alleen verkoopt City Bril in Den Haag al enkele jaren geen Revo-brillen meer en York in Amsterdam ook al niet. Dus bleef alleen Bas Optiek over. Met een Kruidvat-kaartje kun je in het weekend voor wel 12,49 naar het einde van Nederland reizen, Amsterdam was ver genoeg. De tram bracht me redelijk in de buurt van de Raadhuisstraat en binnen enkele seconden had ik mijn model uitgezocht. Niet zo moeilijk als er 2 metalen en verder alleen kunststof monturen zijn. De eerste vind ik te klein, de 2e lijkt verdacht veel op het model dat ik al heb. Benieuwd?

Deze lijkt er aardig op, al is mijn model waarschijnlijk nog wel van vorig jaar maar dat kan mij niet schelen!

pletmachine

Jeetje er zijn al weer 2 jaar verstreken. Ik mag weer een bezoekje brengen aan de pletmachine. Is er nou echt geen andere manier om borstkankeronderzoek te doen? Ook in het digitale tijdperk schijnen die kwellingen nog niet over te zijn :( Ach, 't is voor een goed doel, de zon scheen, lekker windje erbij... aan het water... je moet toch maar de vrolijke kant opzoeken! En juist nu, in de Pink Ribbon-maand. Roze armbandjes, agenda's, barbies,... ik zag zelfs een knalroze smart, maar dan bedoel ik wel de auto. Die was dan wel van een borduurspecialist of zoiets, maar wél vreselijk roze. Er bestaan trouwens ook echt roze smarties.
Natuurlijk vind ik het belangrijk dat er onderzoek gedaan wordt en alles (hopelijk tijdig) opgespoord wordt. Maar moet dat nu per se ondersteund worden met roze???

de herfstmaand eindigt...

En ik kom terug op aarde. Weg met dat vakantiegedoe. Gewerkt moet er worden. Te laat gaan pitten? Eigen schuld. En zet dat horloge nou ook maar eens op Nederlandse tijd. Als ik nou niet te vaak naar die nieuwe stofzuiger kijk daalt m'n humeur ook niet. Hij mocht dus niet mee als cabinebagage en is nu gekreukt uit het ruim gekomen. Je kunt toch niet zeggen dat dit nog netjes rond is...?!
















Ik vertoef met mijn gedachten nog op de Ierse wegen. Maar er ligt weer zoveel werk te wachten dat daar wel snel verandering in zal komen. Eerst maar eens even de koffer verder leeg- en opruimen!

No rush hour in Rush

Voor het eerst in bijna 3 weken rijd ik in een drizzle naar Rush. Volgens mijn buurvrouw reden we gewoon een wolk binnen die wat laag hing... en wolken zijn nou eenmaal nat. Nadat de auto uitgeladen was begon de zon te schijnen. Voor de rest van de dag.
P is volgens haar naamgenoot (en mijn buurvrouw op de craftsfair) een regular customer. Toen de craftsfair nog in de kerk gehouden werd kwam ze iedere keer. Ze heeft al heel wat beelden van mij thuis staan! Maar ze was nog nooit naar de GAA gekomen. Tot vandaag... en ze nam meteen de nieuwste creaties mee naar huis. Gisteren kregen deze beren de laatste lik verf. Verder was de dag behoorlijk rustig. Zo'n dagje binnen betekent wel dat ik daarna even moet uitwaaien, meestal in Loughshinny. Zo ook vandaag. De muur van de haven beklommen (traptreden, dat klimmen valt dus wel mee, al is het loopgedeelte niet meer dan 2 voet breed) en natuurlijk genoten van het uitzicht dat iedere keer toch weer anders is. Er is wel een klein stukje strand (nauwelijks het woord strand waardig, er ligt zand)maar de rotskusten zijn prachtig! Loughshinny is een klein vissersdorpje, lekker rustig. Bovenop de muur hoorde je alleen de wind en de zee.

Arthur's day

Zo'n dag met 1000 plannen waarvan er hooguit 4 worden gerealiseerd... ik moet naar de bieb om cd's en dvd's te ruilen. En volgens mij moest ik daar nog wat doen, maar dat ben ik vergeten (toegang tot de Zoo regelen dus). En ik zou ook nog naar Inspiring Ideas. Maar ja, de reden waarom had ik niet meegenomen (zij willen graag wat beelden in hun zaak, maandag na de crafts fair dan maar). Maar ik heb wel lekker thee gedronken op het terras in het dorp, de zon scheen weliswaar aan de andere kant van de straat maar daar smaakte de thee niet minder om.

Er zijn nog maar een paar dagen over. Alweer 1000 plannen... ik zal ze niet allemaal noemen ;-) Belfast (inmiddels afgeketst), Galway (iets andere richting uit, nóg verder rijden, maar wel in bezit van bepaalde muzikale winkel), naar de loughs rond Shercock (prachtomgeving!).
Eerst moet ik nu toch maar die beelden even afmaken, tenslotte moet ik die zondag meenemen naar de crafts fair.

Darting about...

Met een dayticket kun je op ieder gewenst station uitstappen. Dat is wel zo handig als je enkele plannen hebt gemaakt. We stappen op in Port Mearnóg en uit in Clontarf, om er helaas al snel achter te komen dat de verzekeringsman zijn website ook nog niet heeft aangepast.
Begin dit jaar is hij verhuisd naar deze stek, nu is hij al weer vertrokken naar Ballymun Rd. Maar we hebben een superlunch in een tent die duidelijk draait op kantoorklanten.
Terug naar de Dart en door naar Tara Street. Enkele straten verder is Marks models en natuurlijk gaan we ook daar op treinenjacht... Paar leuke huisjes ook nog gekocht. Op sommige tijden van de dag gaat de Dart regelmatig... op andere tijden wat minder dus zitten we nu voor de zoveelste keer te wachten. Volgende stop is Bray, ik heb nog niet genoeg boeken. Denk ik althans. Maar nu is ook het mooie winkeltje open waar we al ettelijke keren voor een dichte deur hebben gestaan. De foto moest wel snel genomen worden. Hij had (gelukkig) echt niks in de gaten.

In spitsuur terug naar Portmarnock. En omdat ik nog even naar Tesco moest... zijn we tussendoor bij The Elphin nog even gestopt en hebben daar voortreffelijk gegeten. Waking the dead sluit de avond!

Dunsany

De White House Market was vroeger favoriet. Een veredelde kofferbakverkoop waar je echt van alles tegen redelijke prijzen kon aanschaffen. Promo-cd's, huisraad maar ook een best goede fiets (tenslotte fietsen we er nog op). Dus toen ik zag dat deze markt na jaren weer gehouden zou worden was er nog maar één optie: vroeg opstaan om op tijd af te zakken naar de N2.
Tja, misschien is hij over enkele jaren weer leuk, nu waren er niet echt veel standhouders. Maar wel een heel mooi zilveren theepotje voor maar 5,-. Vooruit, dan gaan we ook maar even kijken hoe het op Fairyhouse gesteld is met de markt. Ook daar zijn we enkele jaren niet geweest, en ik heb niet echt het idee dat ik wat gemist heb. Hier vind ik een prachtige teddybeer, volgens de eigenaresse die van haarzelf, 53 jaar oud. Voor 2 euro mag ik hem meenemen. Ik beloof goed voor hem te zullen zorgen. Als je op z'n rug duwt gaat z'n bekje nog open. Verder is hij héél erg gehavend. Nog één reis en dan mag hij voortaan rustig genieten in de teddyberenaanleunwoning.
Via Dunslaughlin rijd ik vervolgens naar Dunsany waar ook weer een kasteel staat. Niet zo heel vreemd in deze omgeving. Bijna ieder dorp heeft (of had) wel een kasteel, soms rest alleen nog een ruïne, soms is er echt niks meer terug te vinden. Dit landgoed is Private. Dat heeft ons er nog nooit van weerhouden niet rond te kijken. Al worden we nu wel aangesproken of we het bord niet gezien hebben. Bord? Goh, we kijken alleen maar wat rond... we moeten dan maar zeggen dat we haar gasten zijn. Alsof er iemand anders hierom zal vragen.

Het kasteel zelf is dus bewoond en wordt goed bijgehouden. Zo te zien is hier geen echt bedrijf bij. Maar er hoort wel een kerk bij dit privé-landgoed. En dat is echt zonde want die zou gewoon voor publiek opengesteld moeten zijn. Het is St Nicholas's church. Deze is midden 15e eeuw door Sir Christopher Plunket gebouwd. Ook hier een graftombe met daarop afbeeldingen van een Plunket-ridder met zijn vrouw. Of ze enigszins bijgewerkt zijn weet ik niet maar ze liggen er nog wel mooi bij!