

Ik vertoef met mijn gedachten nog op de Ierse wegen. Maar er ligt weer zoveel werk te wachten dat daar wel snel verandering in zal komen. Eerst maar eens even de koffer verder leeg- en opruimen!
D.i. ‘eene vrouw die niet door den dood van haren echtgenoot tot den staat van weduwe gebracht is, maar door zijne langdurige afwezigheid, uitlandigheid, of door scheiding, enz. als 't ware als weduwe is achtergelaten, inzonderheid eene vrouw, wier man van haar verwijderd is zonder hoop op hereeniging, zoodat zij, ofschoon haar man niet gestorven is, aan eene weduwe gelijk is’


P is volgens haar naamgenoot (en mijn buurvrouw op de craftsfair) een regular customer. Toen de craftsfair nog in de kerk gehouden werd kwam ze iedere keer. Ze heeft al heel wat beelden van mij thuis staan! Maar ze was nog nooit naar de GAA gekomen. Tot vandaag... en ze nam meteen de nieuwste creaties mee naar huis. Gisteren kregen deze beren de laatste lik verf. Verder was de dag behoorlijk rustig. Zo'n dagje binnen betekent wel dat ik daarna even moet uitwaaien, meestal in Loughshinny. Zo ook vandaag. De muur van de haven beklommen (traptreden, dat klimmen valt dus wel mee, al is het loopgedeelte niet meer dan 2 voet breed) en natuurlijk genoten van het uitzicht dat iedere keer toch weer anders is. Er is wel een klein stukje strand (nauwelijks het woord strand waardig, er ligt zand)maar de rotskusten zijn prachtig! Loughshinny is een klein vissersdorpje, lekker rustig. Bovenop de muur hoorde je alleen de wind en de zee.
Begin dit jaar is hij verhuisd naar deze stek, nu is hij al weer vertrokken naar Ballymun Rd. Maar we hebben een superlunch in een tent die duidelijk draait op kantoorklanten.

Tja, misschien is hij over enkele jaren weer leuk, nu waren er niet echt veel standhouders. Maar wel een heel mooi zilveren theepotje voor maar 5,-. Vooruit, dan gaan we ook maar even kijken hoe het op Fairyhouse gesteld is met de markt. Ook daar zijn we enkele jaren niet geweest, en ik heb niet echt het idee dat ik wat gemist heb.
Hier vind ik een prachtige teddybeer, volgens de eigenaresse die van haarzelf, 53 jaar oud. Voor 2 euro mag ik hem meenemen. Ik beloof goed voor hem te zullen zorgen. Als je op z'n rug duwt gaat z'n bekje nog open. Verder is hij héél erg gehavend. Nog één reis en dan mag hij voortaan rustig genieten in de teddyberenaanleunwoning.








