Makkum

Mijn enige doel voor deze mini-break was Makkum. Inmiddels had ik wel enkele dingen gehoord over dit plaatsje. Er zou een Woonerie staan. En ik ben absoluut niet gek op woonwinkels, ze verkopen in mijn ogen eigenlijk allemaal dezelfde troep in een andere opstelling, 20 witte lampionnen naast elkaar, het zoveelste metalen hart dat echt bij mij de deur niet inkomt. Maar deze zou anders zijn...

De dag begint al goed: het regent pijpenstelen.

Nu ben ik niet bang van een beetje regen, die 7 paraplu's staan eerder voor de sier thuis in de paraplubak. En mijn jas is waterdicht. En wie weet gaat later het zonnetje wel weer schijnen. Er zou ook een jaarmarkt zijn in Makkum. Dat vind ik dan weer wel zielig voor die standhouders.
Aangekomen in het dorp is de straat richting centrum afgesloten. Niet zo heel erg want pal ervoor is een -gratis- parkeerplaats. Ik neem tenminste aan dat die mensen het niet erg vinden dat ik voor hun deur parkeer. En dan op zoek naar de Woonerie (die ook hebsels verkoopt). Ik kijk even om me heen... en daar wappert de vlag al vrolijk in de regen! Op zo'n klein stukje krijg ik niet eens de kans om nat te worden.

In een prachtige boerderij huist Watson & co. En al mijn vooroordelen over woonwinkels waren meteen overboord gegooid. Wat een verademing! Een enorm gezellige woonwinkel waar zelfs ik graag rondkijk (en waar de standaard dingen gewoon lekker niet te koop zijn). Waar ik steeds weer nieuwe dingen ontdek, nieuwe hoekjes, kamertjes, ideeën genoeg hier! Ik krijg zelfs meteen koffie aangeboden. Facebook opent deuren naar gezellige mensen. Wat José presteert met oude postzakken is ongelooflijk. Ook haar tassen zijn fenomenaal. En Marco maakt gewoon top-interieurs. Ik kan niet anders dan iedereen aanraden deze Woonerie (mét hoofdletter! die verdienen ze dubbel en dwars) te gaan bezoeken. Hieronder mijn sfeerimpressie. En omdat de inrichting iedere dag kan veranderen zal ik zeker nog eens teruggaan!

Het regent nog steeds een beetje, de jaarmarkt valt letterlijk in het water. Ik ga maar eens kijken wat die aardewerkfabriek bakt. Er wordt zoveel informatie verstrekt op duidelijke panelen dat ik niet eens meer verbaasd ben van de prijzen. Alles is handwerk. Maar dat paar oorbellen zal nooit aan mijn oren hangen!

Het klaart op! Het is nog wel bitter koud, 8 graden volgens de thermometer en waarom zou ik daaraan twijfelen? Ik duik even de natuur in.

Nu hadden al verschillende mensen aan mij gevraagd of ik al naar het strand was geweest. Ik stond er dus niet eens bij stil dat het IJsselmeer ook strand zou hebben. Het werd zelfs "feestelijk geopend". Toen ik aankwam was net een modeshow aan de gang, meisjes die bikini's showden... bij 8 graden dus!
Het strand zelf was aantrekkelijker. Er stond een stevige wind maar dat vind ik wel leuk, even uitwaaien. Dat dachten de surfers ook. Maar om nu al op blote voeten te lopen? En op blote voeten het meer op te gaan? Het betrof een enkeling, maar toch!

Rondje Friese meren

Het lange weekend begon met een workshop polymeerklei bij Saskia Veltenaar. Heel gezellig en je leert er ook nog eens heel wat!
Onder dit plakkaatje zit een telefoonklappertje verstopt.



Mijn topografische kennis is niet meer echt up-to-date. Zo dacht ik dat Culemborg ongeveer halverwege huis en Workum zou liggen. Verre van dus. En die weg door de Flevopolder heb ik altijd al zo saai en slaapverwekkend gevonden. De B&B is dan ook een verademing. Ik kreeg meteen heel wat tips om te doen in de omgeving. En zo besloot ik dan ook al snel om nog maar een nachtje langer te blijven.

Wakker worden en dan zo'n uitzicht hebben...

Deze mini-break begint goed! In een stralend zonnetje - met een dikke jas tegen de snijdende wind - begin ik aan mijn rondje. Via it Heidenskip ga ik eerst maar eens naar Hindeloopen. De parkeerplaats wordt nog aangelegd maar je wordt wel vriendelijk verzocht alvast je geld achter te laten in de welbekende automaten. En dan zul je dus nauwelijks kleingeld bij je hebben... en al helemaal geen gevulde chipknip. Dat wordt bijna rennen door het stadje.

Zelfs de straatstenen zijn hier in een bloemmotief gelegd! En ze promoten wel aparte dingen :)
Omdat ik toch lekker verdwaal kom ik ruim een half uur te laat bij de auto aan. Ik denk dat de controleurs het ook te koud vonden in de wind. Dan maar eens naar Stavoren. Leuk plaatsje. Het vrouwtje van Stavoren weet ik na enkele omzwervingen te ontdekken, terwijl ze toch niet echt onopvallend aanwezig is, het is maar waar je op let? Deze galerie is op zondag gesloten. Dan huist de kerk in het pand.

Nog net op tijd weet ik te stoppen voor het kerkhof van Ypekolsgea. Hier liggen enkele echt oude botten te rusten. En de grafstenen die moeten behoeden dat ze naar boven komen, zien er nog wel heel erg mooi uit. Die ene barst kan niet verbloemen dat het graf goed onderhouden wordt. 1583! De steen erboven is nog gaaf, uit 1615. Of zou er toch een helpende hand geweest zijn ondertussen? Misschien groeit er geen mos in Friesland?

De volgende stop is in Heeg. De enige jeugdherberg die ik in "mijn" tijd nooit bezocht heb, nu dus wel, en er is verschrikkelijk weinig veranderd in de afgelopen 25 jaar. De sfeer is nog hetzelfde. Het ziet er oubollig uit, hoezeer ze ook hun best doen om eigentijds over te komen. Het zal wel aan mij liggen? Het dorp zelf kan me niet echt bekoren. Te veel van hetzelfde, oei, begin ik nu al genoeg te krijgen van deze tocht?

Dan stuit ik ineens op Gaastmeer. Een onooglijk klein dorp (de buitenliggende boerderijen niet meegerekend) waar ze een perfecte cappuccino serveren op een terras waar ik bijna de vaart inwaai maar weiger om mijn jas aan te doen. De zon schijnt en daar moet ik van genieten! En deze prachtige ramen in de even prachtige state?!

Dit jongetje denkt dat de vissen hem niet zien als hij achter de vangrail blijft :)

Ik zet mijn gedachten stil en ga even genieten zonder commentaar...

Oudega

Westhem, het einde van een sloot

Dedgum, het sprookjeshuis dat niet te koop staat

Friesland kent gelukkig weinig snelwegen. Wel veel open vlaktes. Kilometers niks. Veel windmolens, dat spreekt weer wel aan. Maar welke indruk blijft nou eigenlijk het meeste hangen? Ik ben gek op water, het sloot- en kleine plas-idee. Niet de jachthavens, die trekken me totaal niet. En dan begint zo'n plaatje toch redelijk snel te "vervelen", ook al kan ik het op zich best een mooi plaatje vinden.

religie en kaboutertjes

Terwijl ik de (digitale) foto's weer eens aan het opruimen ben, deze mapjes werken toch een stuk makkelijker dan de tastbare fotomappen, luister ik naar Meneer en mevrouw zijn gek. Heerlijk zoals Yvonne Keuls kan vertellen!

Ik heb dus al jaren geen idee waarom ik zomaar een vrije dag heb (maar geniet er wel van). Ik wil me niet verdiepen in het paas-, kerst- en/of pinksterverhaal. Ik weet dat er nog steeds hele volksstammen zijn die écht geloven in deze sprookjes. Terwijl aan de andere kant ieder flintertje fantasie ruwweg van de hand wordt gewezen. Ik geloof graag in fairies en kaboutertjes. Maar ben uiteraard nuchter genoeg om toch maar zelf de wasmachine aan te zetten. Met een klein beetje gezond verstand kun je toch niet geloven in die religieuze verhalen? Dat men wreed genoeg was om de meeste wanstaltige misdaden tegen de mensheid uit te voeren zal heus niet slechts 2012 jaar geleden zijn uitgevonden. Maar op de een of andere manier vond men het toen ineens nodig die verhalen te beschrijven. Nou ja, in die tijd kon de gemiddelde man of vrouw niet schrijven dus werd het mondeling overgeleverd. En dan ben je dus afhankelijk van de vertel- en fantasiekunst van anderen. Het heeft 325 jaar geduurd voordat een of andere charismatische mafkees een kerk oprichtte. En charisma moet hij gehad hebben gezien het aantal mensen dat hem klakkeloos geloofde en volgde. Of misschien was hij ook wel zo wreed om meteen maar iedereen neer te maaien die het niet eens was met zijn verzinsels. Tegenwoordig heb je ook nog wel van die idioten die zoiets willen proberen. Soms krijgen ze zelfs een behoorlijk aantal aanhangers, bijvoorbeeld Hubbard die de scientology church oprichtte. Het christendom heeft in 2005 2,1 miljard aanhangers. Dat is wel makkelijk want er vallen nogal wat religies onder die ene noemer. De islam telt in die tijd "slechts" 1,3 miljard volgelingen, net zoveel als er dan katholieken zijn... Er zijn dan 1,1 miljard niet-gelovigen, oftewel realisten.

Iedereen moet voor zichzelf weten wat hij/zij wil geloven. Het wordt alleen kwalijk als je kinderen betrekt in jouw denken. Als je kinderen gaat mishandelen omdat je zo nodig jouw overtuiging moet uitvoeren. Dat je kinderen vertelt over de verschillende gedachten kan ik me nog voorstellen. Ik heb zelf nooit enig lesje in religie gehad. Wat ik ervan "geleerd" heb komt uit boeken en internetartikelen. Genoeg om mijn gezonde verstand te laten zegevieren.
Mijn -katholieke- basisschool hield niet van heidenen. Ik kwam altijd een kwartiertje later. Pas op de middelbare school ontdekte ik dat de andere kinderen in die tijd moesten bidden. Ik kan je verzekeren dat het zonder bidden mij uitstekend gelukt is de stof in mijn hoofd te krijgen. Misschien nog wel beter, gezien het feit dat ik als enige doorstroomde naar het vwo, niet behept met enge sprookjes?

En terwijl ik de kamer rondkijk hoop ik stiekem toch op kaboutertjes die eens een handje willen toesteken met het reorganiseren van de door mijzelf veroorzaakte rommel. Kan ik lang wachten, dus ik ga maar weer eens beginnen!

een doordeweekse zaterdag

Het ligt er maar aan op welke dag je de week wilt laten beginnen...
Na eerst tot 2 uur gewerkt te hebben werd het tijd voor ontspanning. Het is de een-na-laatste dag van de expositie XXSmall in het Gemeentemuseum in Den Haag. Poppenhuizen zijn dan misschien wel populair bij de rijken in de 17e en 18e eeuw, bij mij zijn ze ook nooit uit beeld geweest. Al reken ik mezelf echt niet tot de rijken. Het is juist de kunst om met zo min mogelijk uitgaven een zo groot mogelijk effect te krijgen. Dat betekent dus veel zelf doen. En ideeën opdoen op een tentoonstelling als deze. Er staat nog steeds een poppenhuis in de steigers. Ooit... :) Misschien wel meer dan één. Of ik maak een paar stijlkamers. Ik kan een aantal kamers met Mackintosh-meubeltjes vullen. Die man was overigens wel een genie: hij heeft maar 2 jaar geleefd en een ontwerpen dat hij gemaakt heeft!

Deze stoel ontbreekt nog in mijn verzameling...

Dit poppenhuis doet me een beetje aan mijn poppenhuis van vroeger denken, openslaande tuindeuren, de meubeltjes...

Die Berlage wist overigens wel wat een mooi museum nodig had. Wat een prachtige nissen, bankjes, vitrines, gangen, doorkijkjes.... en wat heerlijk dat ze dat allemaal intact hebben gelaten!

Eigenlijk was het maar goed dat het museum om 5 uur gesloten werd, ik zou zo zijn blijven overnachten. Gauw weer eens teruggaan!

Op de heenweg moest ik omrijden via Oud en Nieuw Vossemeer omdat de weg naar Steenbergen afgesloten was. Is overigens geen straf, het is een mooie route, zeker als het zonnetje schijnt. Op de terugweg heb ik even een etensstop gemaakt bij Ikea Delft (en en passant een drakenboom en 2 kussens gekocht) en besloot toen de "toeristische" route dwars door Rotterdam te volgen. In kilometers stukken korter... maar ja, ik was vergeten dat Paul McCartney in Ahoy ging optreden. Stapvoets over de Statenweg en 's-Gravendijkwal...

Toch wel lekker zo'n zaterdag!!

park

quote internet: Het Parc de la Ciutadella is het grootste park van Barcelona en zeer populair onder de bewoners. Het dateert uit 1888 en herbergt een monumentale waterval, een vijver en een romantische tuin in Engelse stijl. Op het terrein bevinden zich ook verscheidene musea en de dierentuin van Barcelona.

Helaas waren de musea gesloten. Hopelijk gaan ze in de (nabije) toekomst die gebouwen nog wel openstellen voor publiek want wat zijn ze mooi! De zoo hebben we niet bezocht, dat geloofden we wel in deze week. Het park wat hierboven beschreven is ligt op een steenworp van het hotel (yep, ik kan goed gooien ;-) het is echt maar ongeveer 100 meter.

Eerst nog maar eens een foto van de markt zoals deze eind 19e eeuw gebouwd was en -gelukkig- nu gerestaureerd wordt. Dit zal vast wel klaar zijn als we nog eens gaan (en dat we nog eens gaan staat echt wel vast...). Er wordt dagelijks (ook op zondag!) druk aan gewerkt dus dat moet lukken. Ben nu al benieuwd naar de geuren die de markt zal gaan voortbrengen. Hij ligt niet in het park, maar wel op korte afstand.

Het is nog steeds prachtig weer. We hebben zelfs al buiten ontbeten! (ok, wij ontbijten rond 10 uur ;-) Het park hebben we tot de laatste dag bewaard. Al moet ik eerlijk toegeven dat we er gisteren ook al even doorheen gelopen zijn op weg naar de Arco de Triunfo. En dan zie je pas hoeveel schoonheid zo dichtbij is. En hoe jammer het is dat de musea echt gesloten zijn. Hoewel het museum voor geologie weer geopend zal worden bij een volgende expositie. Al deze gebouwen hebben "iets". Zelfs het parlement, zelfs de fontein met die vreselijke gouden paarden bovenop.

Sinaasappelen eind februari, zomaar voor de pluk (of de val)

Het indrukwekkendste gebouw in het park, het kasteel van de 3 draken, jammer genoeg dus definitief gesloten voor publiek.

Zomaar een deel van een zuil.

En dan dus die "prachtige" fontein. Of, zoals een docent ons vertelde, ach, het is maar een fontein. Overigens zijn we niet naar de achterkant ervan gelopen. Daar bleken de eerste werken van Gaudí als leerling aangebracht te zijn, maar dat las ik pas bij thuiskomst in een boek.

Er is altijd wel wat te doen in het park. Deze morgen werden schoolkinderen vermaakt door een harlekino, in het kader van carnaval. Hij kreeg ze allemaal goed mee!

Tenslotte nog een afbeelding van de kerk in het park (kan die kerk ook niks aan doen, het is wel een mooi gebouw).

We moeten echt terug... maar deze bomen zijn nog zo mooi!

En om aan te geven hoe bruisend Barcelona is... (en dit is dan echt de laatste foto!!)

Dank, we hebben genoten!!!!

dakterras

Eén ding moet je Gaudí zeker nageven: hij wist beslist hoe je een dakterras moest inrichten! En dat dan -uiteraard- buiten alle andere wonderlijke bouwsels. Vandaag hebben we eerst een kijkje genomen bij Palau Güell. Het is duidelijk dat die man liefhebber was van aparte gebouwen en inrichtingen. Ik heb weer enkele ideeën opgedaan (meestal voert A ze dan ook nog wel uit).

Zo zag ik een rij "kastjes" tegen het plafond. Lijkt me wel handig. Een ander idee is deze wand. Als afscheiding tussen keuken en bijkeuken geen gek idee (muurtje uitbreken?).

Maar het balkon (lees dakterras) kan wel opgefrist worden. Ideeën genoeg! We hebben al één leuke schoorsteen, daar kunnen er best nog een aantal bij.

Na deze expeditie blijkt het Wat&Hoe in Barcelona toch een "klein" foutje te bevatten. We stappen zoals aangegeven op Jaume I uit. En kunnen dan dat hele roteind teruglopen naar Diagonal! Gelukkig zijn er wel mooie dingen te zien onderweg maar na een week lopen willen mijn benen eigenlijk niet meer. Het is dat er een aangename verpozing wacht. Casa Milà is 's middags te bezichtigen. Dat kan ook wel in de ochtend maar dan mag je het dakterras niet op en het appartement niet in. Zeggen ze dan toch in de gids. Wat een pracht appartementencomplex!! Hier smul je echt van alles wat je ziet. En ideeën? Genoeg!

Hebben deze torens/schoorstenen nu helmen of maskers op? Nu weet ik wel dat ik ook weer niet zóveel torens op mijn dakterras wil. Overigens zijn de uitzichten ook weer fenomenaal.

En dan blijkt de broer van Columbus ook nog in huis te zijn...

musea wereldwijd gesloten...

...op maandag :( Daar begint het behoorlijk op te lijken! Eerst naar Palau Reial de Pedralbes waarin ook het keramiekmuseum en het museum van de decoratieve kunsten is gevestigd. Het paleis is destijds door Gaudí gebouwd voor -alweer?!- de familie Guëll. Ook van de buitenkant een mooi stukje werk, maar ik was best benieuwd naar de binnenkant. We moeten dus nog eens terug! In het bijbehorende park een fontein, annex vijver met een wel overduidelijk bord erbij.

Ik wilde met een baantje of 5 gaan trekken... We speuren het hele park af naar Gaudí's Pergola. Hij is redelijk dicht bij de ingang van het paleis gebouwd maar ligt wel goed beschut.

Vervolgens gaan we op zoek naar de Pavellos Güell. Een aardig Spaans oud echtpaar wijst ons de weg. Het ligt parallel aan de paleistuinen en blijkt de Hortus Botanicus e bevatten. Gesloten helaas... maar als je alleen al de poorten en torentjes gezien hebt weet je zeker dat je ook ooit naar binnen wilt! Maar voorlopig houdt de draak aardig de wacht en wordt er geen poort geopend.

Dan gaan we maar op zoek naar College van de Theresianen. Deze school is nog steeds in gebruik en een zeer norse conciërge kende alleen het antwoord "non". Stelde je de vraag anders was het effect gelijk: de poort bleef hermetisch gesloten. Toch herken je ook in dit gebouw duidelijk de hand van Gaudí.

We zitten nu echt in een ander deel van Barcelona, het universiteitsgedeelte met de vele verschillende faculteiten die ieder hun eigen gebouw hebben. Je moet nu zelfs echt op zoek naar koffie maar de echte Segafredo is natuurlijk overal te herkennen. Hoewel van oorsprong Italiaans smaakt deze koffie ook best in Spanje.

En wat gaan we dan 's middags doen? Het is prachtig weer! We nemen de kabelbaan naar Montjuïc. Natuurlijk zouden we best alle tuinen willen bezoeken... maar ik blijf nog wel een beetje reëel. Het kasteel alleen is al heel wat uurtjes waard!

En wat te denken van de uitzichten?

We weten zelfs het hotel aan te wijzen (nou ja, Estació de Franço dan). Dat ronde dak rechts van het midden is het station. Recht ertegenover is ons hotel.

Een geslaagde dag, dit is dubbel en dwars genieten!