Verschil

Verschillen moeten er zijn, toch? Maar wat valt nu écht op? In Ierland zijn er geen ballonvaarten die de aandacht van de automobilist afleiden... er zijn ook geen sleurhutten op de wegen... en de maximum snelheid wordt eerder onder- dan overschreden!

Vandaag stond er een leuke mevrouw na mij in de (etens)rij bij Ikea. Ze besloot ook tagliatelle met spinazie te nemen ondanks dat ze eigenlijk dat groene goedje niet lustte (zei ze) maar omdat ik zó enthousiast had verteld dat het écht lekker was... Overigens wilde haar zoontje graag eens spinazie eten. Werd hij tenminste sterk van.
Helaas weet ik dus niet of deze flapuit het ook lekker heeft gevonden.

Special (voor P)

Eerst de beelden afwerken! Het is prachtig weer. Tegen de middag staan ze er dan ook weer fris bij.


En dan stappen we op de fiets, op naar de estuary! Beaverstown estuary omsluit de plaatsen Donabate, Kilcrea en Malahide. Het is vloed. Eigenlijk heb ik liever eb voor het maken van foto's maar dit heeft ook wel weer wat. De afstand van ons tot het begin van de estuary is net anderhalve kilometer. Eerst rijden we westwaarts langs de golfvelden.


Je kunt niet verder fietsen (ook niet lopen) dus gaan we weer terug en dan volgen we de hele Donabate-kant. Aan het einde van de weg fietsen we verder naar Newbridge House Park. A had het wildlife park nog nooit gezien dus dat stond ook op het programma. Het is zo erg dat ik er niet eens een foto van gemaakt heb... 2 herten in een omheinde ruimte. Er zijn er wel een paar meer maar die lieten zich niet zien.

Met een omweg komen we weer op Hearse road. Even oversteken naar Kilcrea. Een smal pad, gelukkig dit keer geen gemotoriseerd verkeer. Het is heel erg rustig aan deze kant (geen wonder, er wonen 6 gezinnen in Kilcrea, het "strand" is 50 meter en verder is er niks). Nu kun je terugfietsen door het dorp maar natuurlijk kun je ook weer gewoon langs de estuary gaan. Dus doen we dat laatste. Na ongeveer 15 kilometer afgelegd te hebben zijn we weer thuis.



Malahide zie je gewoon aan de andere kant liggen, niet bepaald een afstand om te gaan fietsen. Bovendien moet je dan de hele Hearse Road volgen (geen fietspad en ze rijden als gekken!), een stukje rotonde (wil je niet meemaken op de fiets) en dan nog een stuk langs de N1 fietsen. Niet aan te raden. We gaan wel eens naar dat deel van de estuary (daar lopen/zwemmen ook de zwanen) maar dan altijd met de auto.

Kilometers

De hooikoortstabletten zijn bijna op dus moet er aanvulling komen. En omdat het een beetje begint te miezeren gaan we maar naar Pavilions. Op de heenweg via de estuary. Het is eb en 3,7 kilometer tot de gewone weg. Maar ondertussen o zo genieten van de natuur! Van Dunnes (waar je overigens ook heel wat kilometers kunt afleggen) naar Currys (yep, ik wil een nieuwe laptop), de Health shop (waar de hooikoortstabletten uitverkocht zijn), Carraig Donn (waarom ben ik geen miljonair?), terug naar Dunnes, toch naar Penneys (overhemden voor één euro), eten... ja maar waar dan? nog even dat ene ding bij Dunnes ophalen en dan toch maar naar Omni Park waar ze gelukkig nog wél de bekende hayfevertablets op voorraad hebben. Terug volg ik de gewone weg met de ramps (wat echte rampen zijn). Een halve kilometer extra gereden. En ik was niet van plan geld uit te geven vandaag...

Fairyhouse

Geen huis voor schattige elfjes maar een racecourse voor paarden. Aanstaande woensdag is er weer een race maar daar was vandaag weinig van te merken. Op zondag is het terrein omgetoverd tot een gigantische marktplaats. Veel kleding (zowel nieuw als 60ste-hands) en gereedschap. Maar ook een groot deel wat meer op een carbootsale lijkt. Heerlijk wat een troep mensen proberen te verkopen! Iedere keer neem ik me voor alleen te kijken... dit keer is dat bijna gelukt. Ik kan deze mevrouw toch echt niet tot het elfenvolk rekenen, maar mooi is ze wel!

Op de terugweg stoppen we bij Hamwood Gardens. Een groot landgoed met een ommuurde tuin en een "pine walk", iedere 20 meter ruik je andere bloemen en planten. Prachtig!! Vrij toegankelijk, zo lang je de privacy maar respecteert, maar dat is niet meer dan logisch.

Salsa

Drogheda duikt onder in een salsa-weekend. Het klinkt wel vrolijk tijdens het winkelen op de markt en in de stad. Maar die parade die morgen door de hoofdstraat zal trekken laten we toch maar aan ons voorbij gaan - andere plannen.

In Nederland heb ik nog nooit zó'n stille Ikea meegemaakt op zaterdagmiddag. Dit is pas echt lekker snuffelen. We besluiten een zielige boom van de dorst te verlossen. Hij staat nu midden in de tuin en knapt al aardig op (maar inmiddels is het al behoorlijk donker en dus geen foto).

Onderhoudsbeurt

Dit maal hadden de vogel en de vrouw in de tuin een onderhoudsbeurt nodig. Mag ook wel na 5 jaar in de zeelucht vertoefd te hebben. Dus een nieuwe laag pretex en dan weer even bronzen (dat staat voor morgen gepland). Tussendoor nog een heerlijke avond in de pub doorgebracht. John vertolkte dit keer een lied over de chihuahua, schitterend! Het is niet de tekst van Beverly Hills en ook niet die van DJ BoBo. Waar hij wel z'n teksten vandaan haalt mag Joost weten. John presenteert ons wel vaker grappige songs. Meestal als sluitingstijd al lang voorbij is.
En de lettertjes worden natuurlijk ook niet vergeten. Er zijn al weer 2 boeken uit, de herinneringen uit vervlogen jaren lees ik tussen de bedrijven door. Het zijn dan ook korte verhalen.

Tijd

Moet jij niet opstaan? Nee joh, m'n wekker is nog niet afgegaan. Hoe laat is het dan? Vijf voor 7. Volgens mij is het 8 uur. Maar een radio-gestuurde klok liegt toch niet? Nou echt wel dus! Dat ding wist vast dat ik naar Ierland afreisde vandaag en is dus gewoon maar vast op de Ierse tijd gaan staan. Dat werd dus haasten. En als je dan al nauwelijks geslapen hebt dan is dat niet echt aangenaam. Maar goed, natuurlijk red ik het wel op tijd te komen. De stagiaire begint aan haar laatste uren bij ons. Het verslag moet even gecontroleerd worden en om 10 uur zit ik bij John. Ik wil niet nog langer tegen die rotkop aankijken (ik kijk bijna nooit in de spiegel, maar het was al ruim een half jaar geleden dat ik in de kappersstoel zat). Het is weer ultrakort, ik kan er weer tot oktober tegenaan! Dan nog gauw even pretex ophalen, vliegbestendig inpakken, en de rest van de koffer inladen. Oei, hij komt dik boven de 15 kilo uit, de edammer voor Una gaat wel in de handbagage. In een stralende zon (eigenlijk veel te warm) naar Eindhoven, koffer inchecken en lunchen. Wie zei dat je geen vernis mee kon nemen? Zonder problemen komt ook die in Ierland aan. Ik krijg een Opel Corsa mee en we besluiten meteen maar flink boodschappen te gaan doen. Wat is het weer heerlijk om thuis te zijn!