creativiteit

Na een wel erg korte nacht naar Haarlemmermeer gereden, naar Vijfhuizen om precies te zijn. Daar staat een groot gebouw met enorm veel zonnepanelen. En in dat gebouw staan dit weekend vreselijk veel kraampjes. De helft ongeveer gevuld met spulletjes om kaarten te maken. Ik zou best naar een beurs zonder deze kramen willen... Ook veel wollige kraampjes. En als ze nou allemaal andere wol zouden verkopen... slechts enkele verkopen trouwens echt wol. Het merendeel is weer acryl. Lastig als je daar niet tegen kunt. Maar maakt het breien wel weer betaalbaar. Verder was er helaas weinig "vernieuwends". Een mooi weefgetouw. Maar ik zie mezelf nog niet in de plaats van één van deze 2 dames.

Toch was het wel even leuk om hier geweest te zijn. Het kriebelt gelukkig al weer. Morgen ga ik zelf aan de slag!

Magna Carta

Ook na 30 jaar is en blijft Magna Carta superb!! En zeker als ze ook nog gaan improviseren!! Op de terugweg genoten we nog even na met de cd. Even een ouwetje (die nog steeds hartstikke goed is!!):

bijwerken

Wat een heerlijk gevoel dat je gewoon van alles kunt bijwerken, dat er iemand aanwezig is die zonder morren van alles van je overneemt (dank P.!), weliswaar is nog niet alles opgeruimd maar ik kan wel weer wat ruimer ademhalen. Morgen nog zo'n dagje en dan zal ik eindelijk weer eens verder kunnen kijken dan de berg die de laatste weken op mijn bureau lag. Geen berg meer! Wowww... nu nog volhouden ook ;-)

Het enige raam hebben we opgesierd met een vogelkooi, pas toen alles op z'n plaats geplakt was zag ik dat er een "ketting" aan de zijkanten hing. Ik zou natuurlijk kunnen aanvoeren dat deze raamvogels geplakt zijn om te voorkomen dat echte vogels tegen het raam aan vliegen... niets is minder waar. Ik vond ze gewoon leuk. Zelfs met de "kettinkjes" aan de zijkanten. Ik geloof dat de bovenburen hem ook wel leuk vinden. Nu zie ik overal ineens hele leuke muurstickers (die uiteraard ook allemaal op een raam te plakken zijn). Deze is ook wel heel erg mooi (maar in mijn ogen ook wel heel erg onbetaalbaar!).

aandelen

Eigenlijk ben ik gewoon geen beleggerstype. Ik houd absoluut niet van gokken met (veel) geld. Ooit ben ik erin getrapt. Zo'n 15 jaar geleden dus. Zo'n gladjanus die je vertelt dat het absoluut safe is en je er een leuk bedragje aan overhoudt. Net voor die 15 jaar voorbij zijn (en dan heb ik dus 15 jaar lang maandelijks gespaard) krijg ik een brief waarin staat welk bedrag ik tegemoet kan zien. Maar dan... slechts anderhalve maand later... als het op het echte uitbetalen aankomt... blijkt er ineens meer dan 600 euro minder uitgekeerd te worden!! Tja, dan bel ik dus maar eens op. Vraag of de administratiekosten 600 euro zijn. Of dat vervelende deuntje dat achter het telefoontje-in-de-wacht wordt gespeeld misschien zoveel waard is (geen idee overigens waarom ik tijdens het wachten naar de meest vreselijke "melodietjes" moet luisteren).
Nee, dat zag ik -uiteraard!- verkeerd. Griekenland was de hoofdschuldige. Hoezo, had ik dan Griekse aandelen? Ik weet dat ik me enorm stom voor kan doen, maar ik baal dan ook grandioos!

Er zijn echter ook aandelen die ik gewoon wel heel erg leuk vind. En dan hoef ik er nog niet eens iets voor terug te hebben. Op tenpages kun je aandelen kopen op -nog uit te brengen- manuscripten, boeken, hoe je het ook noemen wilt. Je steunt dan dus eigenlijk een schrijver, desnoods schrijver-in-spe. Het gaat hier niet om grote bedragen, uiteraard kun je wel veel aandelen kopen, maar het hoeft niet. En je hoeft ook niet dagelijks of maandelijks aandelen te kopen. Oei, dit lijkt wel een reclameblog :D

in 't klooster

Blijkt een prachtige bibliotheek aanwezig. Jammer genoeg zitten wij in de Bataafse zaal. Een stuk minder inspirerend, de inspiratie moet dus duidelijk vanuit onszelf komen. Daar hebben we niet echt veel moeite mee. Na twee dagen brainstormen en overleggen gaan we een nieuwe toekomst tegemoet (ooit wel eens gehoord van een oude toekomst?).

Wind

Riet

Riet is bijna 78, kwiek, vrolijk, vol humor en kan natuurlijk over 78 jaar lang verhalen vertellen. Dat zal ze dan ook niet laten. A kent Riet al een tijdje langer. Als hij met zijn zus naar de concerten gaat komt hij haar steevast tegen en daarna drinken ze nog iets. Nu ging zijn zus niet mee maar hadden we nog wel een tweede kaartje. Dus ga ik luisteren naar Hanna Shybayeva en het Ysaÿe String Trio. Die Hanna is heerlijk spontaan en enthousiast. Het trio ook wel maar anders. Op youtube staat een muzikaal goede maar voor het oog minder goede opname. Onderstaande foto is met de telefoon gemaakt, ook niet echt denderend dus.

Het regent in Maeslandsluys. Maar wat is dat een leuk dorp. Sorry, jullie hebben stadsrechten? maar het ziet er zo leuk gezellig uit, dat is voor mij dan een dorp. Hier wil ik nog wel eens verder kijken!