onbestorven weduwe

wat een feest...

2012-01-31T22:22:00.000+01:00

Het zuiden van Nederland (en enkele plaatsen ten noorden van de rivieren denken daar ook aan mee te kunnen doen) viert half februari carnaval/vastenavond/vastelaovend. Zo niet het dorp (dat al meer dan 700 jaar stadsrechten heeft) waar wij wonen. Daar beginnen ze op 11 november, houden dan heel even pauze en gaan half januari volop aan het dweilen. Afgelopen zaterdag was het "echte" begin: Neuzenbal. Nu kwamen we daar pas om een uur of 11 's avonds achter, tot die tijd was het nog aardig rustig. Ach, als je alle ramen en deuren sluit kun je nog redelijk slapen ;-)
Zondag was een aparte dag. A voelde zich niet zo goed en ik heb me die dag zowaar rustig gehouden. Toegeven dat ik me ook niet zo goed voelde zal ik natuurlijk nooit. Maandag ga ik weer fris en vrolijk aan het werk. Pas als we bij kantoor aankomen merkt K op dat onverlaten het dak van de auto beklad hebben, maar dan wel met viltstift!

Gelukkig weet A de "vrolijke tekening" te verwijderen. Toch ben ik blij dat ik vanaf morgen in een echte garage ga parkeren. De dweiltochten duren nog lang...

Hoe lang is de dag, de week, de maand?

2012-01-29T20:58:00.001+01:00

Deze dag duurt 8 uur en 56 minuten. Als je tenminste de tijd tussen zonsop- en -ondergang als dag beschouwt. Wat is een dag eigenlijk? Eigenlijk is een dag gewoon de tijd die de aarde nodig heeft voor één volledige omwenteling. Een week is dan weer wat makkelijker. Die bestaat gewoon onomstotelijk uit 7 etmalen. Ze twistten alleen soms hoe je die verschillende dagen moet noemen, maar daar zit ik niet zo mee. En dan die super onduidelijke aanduiding "maand". Niet alleen vliegt de tijd van een maand in een seconde voorbij, zo'n tijdseenheid die nou nooit eens hetzelfde aantal weken en/of dagen heeft. Dat een maand iets met de maanstand te maken heeft snap ik nog wel maar waarom moet het allemaal zo ingewikkeld gemaakt worden? Eigenlijk houd ik niet van de tijd. Hij gaat altijd sneller dan ik wil. Of misschien wil ik wel meer doen dan dat ik tijd heb.

In de afgelopen paar weken ben ik twee keer bij Zandstorm gaan knutselen. Eerst zilver met email combineren en daarna lekker met textielverharder aan de slag. En dan heb ik nog de helft van de hobbykamer opgeruimd. De andere helft komt nog wel. In ieder geval voordat mijn oven binnengebracht wordt. Waarom ik halverwege stop? Omdat de dag voorbij is? Eigenlijk niet. Nieuwe ideeën steken wel eens een spaak in mijn (tijd)wiel.

En na 15 maanden zijn de winterballen weer op zolder weggeborgen... de koe fladdert weer het voorjaar in!

oranje

2012-01-05T22:03:00.000+01:00

De oranje stoel van de bieb is versleten. Dus ga ik op zoek naar een nieuwe, maar het is best lastig om de juiste kleur te vinden. Vandaag roept Nederland "code oranje". Iedereen overstuur... het is net windkracht 9, weliswaar leuk uit het noordwesten waardoor bepaalde sluizen niet zo goed (of gewoon niet) werken, maar dit is de natuur! En als natuurkind kan ik hier eigenlijk alleen maar van genieten. Ik had vandaag dus best op Lauwersoog willen staan. Stel je voor dat je hier loopt! Dat is pas uitwaaien...

Vanavond begon het zelfs even lekker flink hard te hagelen. Er zijn geen helden meer tegenwoordig.

zielig

2012-01-04T21:52:00.000+01:00

Zo, eerst enkele knoppen terugbrengen (altijd makkelijk dat je meerdere opties mee kunt nemen) en vervolgens het boodschappenlijstje afwerken. Eén kleine en 6 grote plinten, hé ze hebben ook handige -grotere- haken voor de gordijnen!, een wissellijst (wel handig als ik een extra poster meeneem), een ingelijste koe (kweettut, kan het niet laten...), een vloerkleed, nog wat kleinere dingetjes en een prachtige blauwe kast voor in de kamer.
Die kast moet op transport. Of ik dat zeker weet? Ja natuurlijk weet ik dat zeker, ik ga geen 62 kilo tillen en daarbij weet ik niet eens of hij in een pinda past. Terwijl ik zit te wachten op de vrachtbrief geniet ik van een klein meisje dat echt superfanatiek een spelletje speelt. Ze roept steeds keihard "Schieten, schieten, schieten!!", af en toe afgewisseld met "Springen, spring dan toch, nu!!". Haar hondje ligt maar zielig verlaten op het krukje.

apetrots

2012-01-02T21:03:00.002+01:00

Lieve Isa, zelfs al zou je niet winnen, voor mij ben je nu al de winnaar! En ik hoop dat mijn bloglezers het met me eens zijn :)

druilerig

2012-01-01T14:55:00.003+01:00

Als dit de voorbode moet zijn van het nieuwe jaar... koop ik alleen nog regenjurken.

Iedereen aan het uitbuiken van het oude jaar? Ik maak gordijnen voor de begane grond. Dat is hartstikke veel werk! Eerst moet de tafel leeg geruimd worden om plaats te maken voor de stof. Dat viel dit keer nog wel mee, één koffiebeker die nog niet bij de afwas gezet was (uiteraard die van mijzelf), 2 theelichthouders met brandende theelichtjes, een vaas bloemen en een laptop. Vervolgens de stof afmeten en recht knippen. That's it. Niks zomen, naaien, breien, haken. Alleen nog aan de haakjes hangen die er toch al hangen. Daarmee vallen vanzelf de oude gordijnen op de grond en zie je nauwelijks verschil. Met dien verstande dat ik dit keer voor een patroontje in de stof heb gekozen. Dus toch verschil. O ja, en A zegt dat hij eerst de ramen lapt. Dat is wel het grootste verschil! Verder 3 pannen in elkaar gezet (doppen op de deksels en handvatten gemonteerd) én een nieuw boodschappenlijstje gemaakt voor komende woensdag. Dan zijn de plinten binnen bij Ikea.

laatste blog van het jaar

2011-12-31T23:10:00.001+01:00

Véél te druk geweest met uiteenlopende zaken. Soms 's avonds niet eens meer lappie of pc aangezet. Natuurlijk wel nog leuke dingen tussendoor gedaan. Zoals lekker lunchen bij Intratuin met collega's, Ikea leegkopen (maar dan gewoon voor het huurhuis en niet eens voor mezelf), genieten van buiten - ok, behalve als het stortregende, muziek, boeken. Over minder dan een uur begint het nieuwe jaar. En ik ga gewoon door!!!

Prettig uiteinde allemaal!!!

keukenperikelen

2011-12-24T21:54:00.001+01:00

Ergens in september rep ik over een plafond... out of the blue, gewoon omdat ik het vergeten was? Nou nee, vergeten is wat al te gemakkelijk, dagelijks keek ik tegen het grote gat dat keukenplafond genoemd wordt. Zondagmorgen, 24 juli, zwoesjjjj kwam het naar beneden. A was zo vriendelijk poolshoogte te gaan nemen. Op zijn mededeling dat het plafond op de grond lag reageerde ik -uiteraard- ongelovig. Een plafond komt toch niet zo maar omlaag?!

Wat beide fietsen in de keuken deden weet ik inmiddels niet meer, de mijne stond er omdat ik het wel makkelijk vond. Hoefde ik hem niet steeds van buiten door het huis te slepen als ik wilde fietsen. En ik was toch eigenlijk onbestorven weduwe en kon dus doen en laten wat ik wilde. Ware het niet dat A tussendoor enkele maanden naar huis kwam.
En ik moet volmondig toegeven: ik was blij dat hij toen thuis was! En nog blijer dat hij de rotzooi in meer dan 40 plastic zakken verpakt heeft die ik vervolgens afgevoerd heb (dat was wel het minste werk!!).
De verzekering werd ingeschakeld, de aannemer maakte (nog net voor de bouwvakvakantie) een offerte, en toen bleef het stil. Nou ja, buiten de stukken die af en toe nog eens naar beneden zeilden. We keken dus naar een prachtig gat.

A repareerde het balkon (dat dus boven de keuken zit). Nog eens 40 zakken met kapotgeslagen tegels... A ging weer naar Ierland, ik ging op vakantie, kwam weer thuis, ging weer op vakantie, kwam weer thuis, A kwam weer thuis... en nog steeds dat gat. Met af en toe flink wat gruis op de grond, op het aanrecht. Ook niet handig om bijvoorbeeld fruit aan die kant van de keuken te bewaren. Of een schaaltje geitenyoghurt even te laten staan omdat er iemand aan de deur komt... Weliswaar kon je geluk hebben, maar meestal net pech. De vloer was al maanden bedekt met afdekkarton. Daar raak je ook wel op uitgekeken. Zeker als je weet dat er een leuke blauwe grintvloer onder ligt. Maar alles went...

En dan komt de aannemer tóch nog even nét voor de kerstdagen het plafond repareren. Dinsdagmorgen kwart voor 8 staan ze op de stoep. Ik ga snel werken, teveel opzichters/toeschouwers lijkt me niet goed, A is thuis. Maar uiteraard ben ik wel nieuwsgierig. En als ik dan bel... hoor ik dat er helemaal niet volgens de offerte wordt gewerkt. Het vermolmde, verweerde stro wat nog hing blijft hangen :( alleen de schrootjes worden verwijderd. En de gipsplaten worden met afstandsschroeven(?) aan het beton vastgemaakt. Volgens de opzichter (de echte, niet A) kon dat absoluut geen kwaad en zou het nooit meer naar beneden komen. Dus... als ik over 50 jaar overlijd en mijn nabestaanden moeten het huis verkopen... dan hoop ik dat de nieuwe eigenaren deze blog niet lezen! (Ik ga er voor het gemak maar even van uit dat ik A overleef, hij zal toch geen 115 worden?)

Ik mag wel de kleur bepalen. En dus rijd ik 's middags snel even naar huis want de schilder komt met een kleurenstaal. We willen "licht antiekgroen". Nade eerste schilderbeurt op woensdagmorgen ziet het er zo uit.

Donderdag volgt de tweede en laatste laag. En blijkt A ook al de hele keuken heringericht te hebben als ik thuiskom!! Die muren schilderen we later nog wel eens :)

sneeuw, regen, wind, zon?

2011-12-21T11:29:00.000+01:00

De afgelopen weken waar weer eens flink druk. Nog wat armbanden en oorbellen maken, halskettingen had ik wel genoeg (en dus maak ik die ook nog een paar) en dan op naar Leixlip. Rust. Nu is dat ook zeer betrekkelijk. De eerste dag zet A meteen enkele kledingkasten in elkaar. Ik ga ondertussen Blanchardstown onveilig maken. Of veilig, tenslotte ging ik daglichtlampen halen. En natuurlijk kon ik het niet laten, mijn kledingkast is ook weer gevuld. 's Avonds geniet ik weer volop in Dunboyne. Met vrienden en muziek is geen enkele avond saai! Uiteraard moet ik dan eerst flink uitslapen en dan besluiten we de beelden maar vast op te halen in Donabate. Op een werkdag is de kans iets groter dat we "zo maar" naar binnen kunnen, de poort is inderdaad geopend. Wat is het heerlijk om hier te zijn! Het is wel bitter koud maar het zonnetje schijnt en ik geniet met volle teugen.

Op zaterdag halen we de beelden op in Mornington, jammer genoeg zijn ze nog niet verkocht. Maar gelukkig zijn ze er ook nog niet op uitgekeken. Op de terugweg gezellig even afslaan naar Stamullen. Het regent (soft Irish rain) maar dat betekent niet dat we die ruïne niet even kunnen bezoeken! De dukes van Gormanstown liggen er veilig bij. Achter slot en grendel, geen kans om die skeletten iets dichterbij te bekijken. Zij hebben overigens geen last van de regen!

Op weg naar C is de soft Irish rain overgegaan in cats&dogsrain :( Gelukkig hebben ook de kids geen last van regen en blijven ze hun eigen zelf, vooral veel willen laten zien én natuurlijk tegelijkertijd onophoudelijk willen spelen.

Vroeg op, het weerbericht voor de craftsfair is goed! Hoe anders de voorspellingen kunnen uitpakken... vooral veel regen.~Maar toch komen er nog zo'n 2.500 bezoekers op Castletown House. Een deel daarvan koopt flink in voor de kerst (?) of gewoon zomaar omdat het leuk is af en toe iets te kopen :)
De hele dag rijdt een paard met koets van het dorp naar het huis.

Eén van deze sjaals hangt nu om mijn nek. Inga's zoon vroeg of hij hem moest inpakken. I'll wrap him around my neck ;-)

En aan het eind van de dag... blijven alleen nog de lampjes over!

Maandag brengen we de overgebleven spullen weer terug naar Donabate en Mornington. Een rustig dagje mag ook wel eens. En dan dinsdagmorgen... het sneeuwt! Nou ja, enkele vlokken, maar toch. We gaan naar Una&Tony. Een winters verblijf zonder een bezoek in Tallaght is niet mogelijk. Tallaght ligt tegen de Dublin mountains aan. Hier zijn, vanuit de verte ;-) wel mooie witte velden. Wat mij meteen doet besluiten om dan de bergen ook maar in te trekken en de sneeuw van dichtbij te gaan bekijken.

Op sommige plekken lag best wel wat sneeuw, de wind hielp een aardig handje mee. Op andere plekken lag gewoon helemaal niets (meer).
Aan alle leuke dingen komt een einde en er lag onvoldoende sneeuw om de vliegtuigen aan de grond te houden. Dus vlogen we maar weer netjes op de afgesproken tijd terug. In Eindhoven kunnen we nog nét de trein halen. Alleen rijdt die wel de verkeerde kant op. Maar ook dat had wel weer een voordeel! Op station Den Bosch maakt Mr.Long een overheerlijke wok klaar. Zo hadden we dan toch ook nog wat lekkers te eten.

Nederland is nat en koud. Maar ja, het is dan ook winter en erg veel meer zijn we toch ook niet gewend van onze winters. Op een enkele sneeuwbui na. Er ligt weer een pak werk te wachten (blij toe, anders moet ik een andere baan zoeken). De kerstpakketten voor de vrijwilligers worden ingepakt.

Het weekend staat weer voor de deur. De keuken moet worden uitgeruimd want er komt -eindelijk- een nieuw plafond in. We zijn het wel niet helemaal eens met de werkwijze. In de offerte staat duidelijk dat de restanten eruit gehaald zouden worden (de vermolmde stromatten dus). Maar die blijven dus toch zitten en de gipsplaten wordt eronder gehangen. Als dit naar beneden komt weet ik ze te vinden! Wel mag ik het kleurtje uitzoeken. Mooi groen is niet lelijk :)

genieten in drievoud

2011-12-04T21:39:00.001+01:00

Enkele maanden geleden liepen we in de leukste straat van Nijmegen, beter bekend als de Van Welderenstraat. Volop leuke winkeltjes. En Bij Lex zie ik een prachtig zilveren stoeltje. Het is niet te koop (nogal wiedes niet!) maar Lex zal kijken of hij nog een exemplaar kan bemachtigen. Er gaan dus maanden voorbij... en dan komt er een mailtje of ik nog interesse heb. Natuurlijk heb ik dat!! En dus rijd ik dit weekend in de stromende regen naar Nijmegen. Parkeren boven de Molenpoort, er wordt flink gecontroleerd dus gooi ik maar meteen 2 euro in de automaat. Kan ik nog lekker even rondstruinen ook, wel bijna een uur lang en de regen komt nog steeds met bakken tegelijk uit de lucht, dus die tijd zal wel goed komen. Lex heeft nu volop kerstsfeer. Niet echt mijn ding dus. Ik wil alleen nog maar een supergrote kerstbal, zo eentje van 50 cm doorsnee zou wel leuk zijn. Maar ik krijg wel echt helemaal zomaar het stoeltje mee! Met de excuses dat het nog niet gepoetst is, zo vind ik hem ook mooi :) dat poetsen doe ik later nog eens. Eerst zo puur genieten.

Enkele deuren terug is een kralenwinkel geopend. Dat wordt dus snuffelen... Je kunt nooit genoeg hebben! En ik die noooooit sieraden zou gaan maken... Terwijl ik de laatste lade bekijk en nog enkele mooie exemplaren in mijn bakje gooi... bedenk ik ineens dat er nog zoiets als een parkeermeter bestaat. Oei. Gauw afrekenen en teruglopen. Ja, ik ben flink te laat. Nee, de parkeerpolitie loopt nu elders. Ik heb dus gewoon puur geluk!!

Het is inmiddels wat opgeklaard en dus stop ik nog even in Wanroy, bij de volgende kralenwinkel (die wel gepland was). Een prachtig verbouwde schuur, enorm veel keuze. Hier moet ik nog eens terugkomen!

Ik zie heel wat mooie luchten onderweg naar huis maar je kunt nu eenmaal niet overal stoppen. Maar voor een rood stoplicht moet je wel.

spaghetti

2011-11-29T22:11:00.001+01:00

Zpagetti... binnen een half uur een half kussen haken. Hoooked is in. En alles wat in is wil ik normaal gesproken niet. Maar ik houd het dan ook lekker niet zelf. Ik haak voor P. Dan kan ik lekker haken en hoef ik er geen plaatsje voor te vinden.

ameland

2011-11-28T21:38:00.001+01:00

Ik wil niet kiezen... De versie van het Sokkenbuurtzeemanskoor is wellicht iets voor shanty-liefhebbers maar niet voor mij.

uitwaaien

2011-11-27T21:43:00.001+01:00

Het waait een beetje, niet noemenswaardig, maar toch zoveel dat men het nodig vind een snelheidsbeperking op te leggen bij de bruggen op de A59. Niet dat we echt last hebben van de wind maar toch vriendelijk om ons niet de plomp in te laten rijden. Op de A4, tussen de geluidsschermen, heb je veel meer last van de wind! Delft ligt op de helft van de rit en dus moet ik even stoppen daar. Toevallig ligt Ikea langs de weg. Puur toeval! Ik kom weer naar buiten met een vloerkleed op de achterbank (dat zal vast binnen enkele dagen in de voorkamer liggen) en led-lampen voor de keuken. Deze hebben ze nog niet in de andere vestigingen dus was het pure noodzaak... goh, kan ik nog meer smoezen verzinnen?
Net voor Schiphol sla ik af richting Hoofddorp. Cruquius herken ik nog wel. Er staan nogal wat pompeuze woningen langs de weg bij Heemstede en Aerdenhout. En dan kom ik in Zandvoort aan. Ik ging niet voor het circuit. Er was een jaarmarkt. Alsof die elders niet zijn... vast wel, maar ik was nog nooit in Zandvoort geweest. Vriendelijke mensen wijzen me de weg vanaf de parkeergarage. Er staan volgens mij heel wat minder kramen dan voorspeld. Maar het waait hier dan ook behoorlijk! Terwijl ik voor Irene's kralenkraam sta komt er een flinke windstoot. De kraam staat nog nét overeind, maar dat kwam dan wel omdat we hem tegenhielden. Vanuit Irene loop ik naar het strand. Echt uitwaaien. Er zijn enkele kitesurfers in zee. Eentje maakt een prachtige salto. Gelukkig heb ik wel mijn strandjack aan. Daar komt geen wind of zand doorheen! Wat zijn die schuimkoppen prachtig. Ook de zandsculpturen weren wel een beetje maar zijn nog steeds mooi.

Ik loop rustig terug door het dorp, hier en daar een winkeltje bezoeken. En dan sta ik voor het museum. Zou dit weer zo'n historisch nietszeggende inhoud hebben? Of zal ik het er toch maar op wagen? De historie wordt hier toch wel op een mooie manier weergegeven. Er is iemand die prachtig kan beeldhouwen! En de tentoonstelling van "Hilly" mag er ook zijn! Toen ik later een superlekker broodje geitenkaas at bij Sheila's koffie&broodjeshuis leerde ik dat Hilly Jansen behalve begenadigd kunstenares (en dat kon ik met eigen ogen aanschouwen) ook bedrijfsfunctionaris is bij de gemeente Zandvoort. In het broodjeshuis hangen overigens ook mooie dingen van meerdere kunstenaars.

En bij een jaarmarkt hoort (?) uiteraard (?) ook muziek, en in deze tijd swingen de pieten (en het publiek) volop mee.

Kortom, ik heb genoten vandaag! En die file op de terugweg dan? Ook toen kon ik uitstekend genieten van het gedrag van de man achter mij. We kunnen echt niet harder dan zo'n 15 kpu. En omdat ik geen zin heb om continu te remmen en weer op te trekken houd ik een constante van zo'n 14 kpu aan. Maar meneer vond dat ik moest aansluiten, reed dus zowat in mijn kofferbak en ging uiteindelijk met volle snelheid over de vluchtstrook om in te halen. Zielig!!

verwarming

2011-11-22T20:42:00.001+01:00

Even een staaltje ware kunst tonen. A heeft de houtkachel omgebouwd tot leverancier van verwarming in de kamer. Hij is wel zo slim om bepaalde dingen uit te voeren als ik niet thuis ben. Zo was er ineens een gat in de zijkanten geboord waar een buis doorheen loopt. Die buis is dus het hart van het ingenieuze systeem. Maar het is nu wel overal lekker warm!!

idioot

2011-11-21T22:11:00.001+01:00

In eerste instantie kun je niet bedenken dat wat je ziet geen droom is. Een schat van een hond op de voorstoel van de auto. De ramen zijn wel wat beslagen... en dan ontdek ik ineens een kind van nog geen jaar oud dik ingepakt ingesnoerd in het autostoeltje op de achterbank! Alle ramen zijn gesloten... zijn die lui nou helemaal gestoord? Het is ijskoud!! Aan de beslagen ramen te zien is de bestuurder echt niet maar 2 minuten weg. Gelukkig nam de bewaking van Ikea meteen maatregelen. Driedubbel overgehaalde idioot. Je bent geen kind of hond waardig!

Zelfs in de stad Den Bosch mist het. Zo erg dat ik pas achteraf besef dat ik langs die Jan gelopen ben...

O ja, waarom rijden mensen met dikke mist zonder licht? Ook al is het overdag... maar met een zicht van zo'n 250 meter vind ik mistlampen toch ook wel weer overdreven. Die dingen steken in je kop. Ook idioot dus.

creatief weekend

2011-11-20T21:19:00.001+01:00

Na gisteren met metaalklei gewerkt te hebben, heb ik vandaag maar eens restkralen verwerkt. Zo'n 10 extra engeltjes gemaakt en een 5-tal paar oorbellen. En nu ligt er nog voor minstens 5 paar oorbellen klaar. En nog wat armbanden en kettingen. Het wordt tijd dat ik het andere blog ook weer eens aanvul. Dus: enkele dingen die ik vandaag gemaakt heb zijn te zien bij Jewels of all kind.

elfjes

2011-11-19T21:17:00.001+01:00

Wat is de wereld klein in de mist. Vanmorgen reed ik weer naar St. Michielsgestel. Weer? Vorige zaterdag miste ik een berichtje dat de workshop die dag niet door zou gaan. In plaats daarvan ben ik toen heerlijk met I naar Ikea gegaan. En zo werd ook dat een heel erg leuk weekend. Maar vandaag toog ik dus in dikke mist naar de workshop metaalklei. Werken met Hadar's clay is toch weer heel anders dan met zilverklei! Alle stukken moeten nog in de oven, ook het bakproces is veel tijdrovender. Het wordt tijd dat ik zelf een oven ga aanschaffen. Vrees dat ik dit al véél eerder aan Sinterklaas had moeten vragen... en de kerstman bestaat niet dus daar hoef ik zeker niet op te rekenen.

Overigens was het prachtig weer midden in Brabant. Op de terugweg zakte de zon prachtig achter Langeweg. Maar het allermooiste vandaag waren toch wel de elfjes die op het weiland dansten. Je ziet gewoon de vrolijkheid ervan afspatten.

ruby tuesday

2011-11-01T20:53:00.002+01:00

herfst

2011-10-31T22:22:00.000+01:00

Met dit zonnetje denk je toch eerder aan de lente dan aan de herfst? Het is zelfs zo warm dat ik m'n jas thuis laat. Wat natuurlijk hartstikke stom is want tegen de tijd dat ik naar huis ga, is het al zowat donker en dan is het dus niet echt warm meer. Waarom wordt de klok eigenlijk in een weekend verzet? Dan heb ik er totaal geen erg in (plus het feit dat bijna alle klokken, op horloges na, hier automatisch het juiste uur aannemen). Pas als ik moet opstaan op maandagmorgen (en gewoon te weinig heb geslapen) dringt dat extra uurtje tot me door. Dat uurtje dat ik dan wel net kon gebruiken... maar ja, dat heb ik dan al weer gehad. En met mij ehm... 3,5 miljard anderen?

Bij thuiskomst loop ik naar de brievenbus. Daarnaast staat een boom in een veel te klein stukje grond. Waarschijnlijk lopen de wortels best wel ver onder de stenen door maar dat zie je dan niet. Maar in dat héle kleine stukje grond groeien wel héle mooie paddenstoelen!!

Gratis mee te nemen?

2011-10-30T17:54:00.002+01:00

Ergens schijnen klokken verzet te worden, kaboutertjes hebben midden in de nacht huisgehouden. Groot-Brittannië wil zich conformeren aan onze tijd. Dat druist tegen al mijn tijdelijke ideeën in.

Midden in de stad staat een konijnenkooi. Zonder konijn, althans, dat heb ik niet kunnen ontdekken. Eerlijk gezegd hoop ik ook niet dat er nu een konijn in huist. Er staat geen bordje bij maar er is ook geen woning in de buurt. Ik kan me niet voorstellen dat iemand zijn tuin op deze manier heeft uitgebreid. Wie zet er een kooi (wat heet, 2 kooien!) op deze manier in de stad?

Bij de kerstfair in Castletown geef ik bij iedere verkoop boven 10 euro een gratis engeltje weg. Maar dan moet ik ze wel maken natuurlijk! Dus een sombere zondagmiddag wordt nuttig besteed.

Bricosalamander

2011-10-30T17:20:00.002+01:00

We vervangen alle wastafels in huis door mooiere en/of kleinere exemplaren. Daardoor komen de oude wasbakken uiteraard vrij. Die kun je natuurlijk wel naar de stort brengen maar ze zijn nog hartstikke goed. Nu is de kringloper hier in het dorp alleen gecharmeerd van gloednieuwe materialen (krijg ik wel eens de indruk) dus brengen wij het naar Kapellen in België. De laatste keer dat ik hier iets bracht -uiteraard nog in goede staat- moest ik het maar op de stort gooien (die ernaast ligt). Toen ik dat weigerde werd het zowat uit mijn handen gerukt. Dan kom je mij dus tegen, dat pik ik echt niet. Ik reed linea recta naar Kapellen en daar waren ze tenminste blij met de nieuwe aanwinst. Inmiddels is in Kapellen de procedure ook veranderd: we krijgen nu zelfs een korting van 5% op de volgende kringloperaankoop! En zo erg is het niet om naar België te rijden, even verderop zit de Brico. Dit keer met een leuke aanbieding op kolen. En omdat A zijn eigen centrale verwarming heeft aangelegd, gebruikmakend van de hout/kolenkachel, was dit een welkome verrassing.

Voor de auto spurt de Bricosalamander weg...

Barcelona

2011-10-29T23:08:00.000+02:00

Natuurlijk heb ik in die paar dagen geen tijd gehad om ook nog mijn blog bij te houden... dus bij deze: vanuit de herinnering!

Het is lang geleden dat de zusjes samen op vakantie waren. Maar we hebben er altijd van genoten en dat zijn we nu ook van plan!
Maandagmiddag met de trein naar Schiphol. We beginnen met een lekkere smoothie bij La Place. We realiseren ons dat we waarschijnlijk niet zoveel te eten krijgen onderweg en dus nemen we nog snel even een geroosterd broodje. Een Spanjaard rent ons voorbij, oei, verkeerde gate, terug rennen. Wel komisch om te constateren dat hij met hetzelfde vliegtuig gaat reizen... en wij al die tijd op ons dooie gemakje liepen. Keurig op tijd (nou ja, eigenlijk op vertrektijd) worden de instapkaarten gecontroleerd. Maar we mogen nog niet het vliegtuig zelf in. In de tweede vertrekkamer worden we opeen gepakt en wachten op het sein aan boord te gaan. Een half uur na de oorspronkelijke vertrektijd zoeken we dan toch onze zitplaatsen op. Er moeten 128 personen aan boord zijn... maar zelfs na 3x tellen komen de stewardessen niet verder dan 127. Dus stel ik maar voor in de bagageruimte boven ons hoofd te kijken. She was NOT amused... wat uiteraard bij ons een prikkellach teweeg brengt.
Niet veel later, de deuren zijn net gesloten, laat de piloot ons weten dat we nog niet kunnen vertrekken omdat het regent in Barcelona... en hij dus geen toestemming krijgt om op weg te gaan. Bijna 2 uur later laat Transavia ons weten dat we een alcoholvrije verfrissing mogen bestellen. We nemen er een oerhollandse tapas bij: ontbijtkoek! Maar we staan dus nog steeds aan de grond. Er volgt nog een tweede uitstelbericht... en een derde. Piloten wisselen van wacht. Maar eindelijk, na 3 uur, stevenen we af op vertrek.
Middernacht zien we de aankomsthal van Barcelona. Een taxi brengt ons razendsnel (140 kpu waar je 80 mag...) tot vlak voor het hotel. Het inchecken gaat aardig klungelig, wat staat ons nog meer te wachten? Een redelijke kamer gelukkig!
Van de regen is de volgende morgen niet veel meer te zien, een aarzelend zonnetje komt tevoorschijn. We gaan ontbijten op een pleintje bij een kerk, niet ver van het hotel. En dan ontdekken we de Boqueria. Een prachtige overdekte markt. Hier weten ze nog hoe ze hun waren moeten aanprijzen. Grandioos! Je zou wel alles willen proeven. En paddenstoelen kopen... het is dat we niet zelf gaan koken. Wel kopen we heerlijk vers gesneden fruit en genieten....

Op naar Parc Güell. Dit staaltje bouwkunst willen we graag zien. Bus 24 vertrekt vanaf Placa de Catalunya en stopt voor (een van) de ingang(en) van het park. Wat een viaducten, pilaren, bloempotten, terras, mozaïeken, mensen.... ogen tekort! Er is zoveel te zien, dit krijg je niet in één bezoek op je netvlies. Wat een geluk dat de zon schijnt. Vanaf een terrasje genieten we even van het uitzicht. Nu kan ik me absoluut niet voorstellen dat dit park ooit zonder toeristen zal zijn, maar wat zou ik hier graag eens rustig ronddwalen! Het historisch museum geeft een mooi overzicht én er zijn prachtige kleuren gebruikt. Dat groen wil ik ook wel in de keuken.
's Middags gaan we naar de stokjesbar. Neem zoveel tapas als je wilt, er is keuze genoeg. De gebruikte stokjes worden afgerekend. Het is allemaal even lekker, wat een pech dat we alles lusten.

Nog even dwalen door de stad, G gaat shoppen, ik geniet van een kop thee en de mensen op het terras. Dan duiken we de kathedraal in. Deze wordt gerestaureerd (welk pand waar ter wereld niet?) maar is evengoed nog mooi. Wat een mooie gevels en straatjes kent Barcelona! Wat een gemoedelijke sfeer hangt hier. 's Avonds gaan we op zoek naar nog een tapasbar. Niet dat die er niet zijn (op de terugweg naar het hotel kwamen we heel wat stokjesbarretjes tegen!) maar op de een of andere manier lopen we dus steeds niet de goede kant op. Ha! toch nog een gevonden. We worden naar boven gedirigeerd want beneden zou geen plaats meer zijn. Een pracht uitzicht op de tapas. Maar daar bleef het dan ook bij. Geen tapas op het menu (wat doen die dingen daar dan op het buffet?). Omdat de paella van de buren er goed uitziet besluiten we dan maar paella te bestellen. Dit doen we dus nooit meer. Koud, nauwelijks zeevruchten en de mossels zaten dicht. Ze waren ons dus vergeten...

We willen met de fiets naar de Sagrada familia. Maar dit is Barcelona... en wij zijn gewoon veel te vroeg. De fietsverhuurders gaan pas om 10 uur open. Je ziet wel overal in de stad fietsen staan, maar die zijn dus niet bedoeld voor de toerist. Terwijl dit juist een perfecte methode zou zijn. Bij een verhuurbedrijf moet je tenslotte de fiets weer op dezelfde plek inleveren en deze fietsen zijn van het systeem pakken en wegzetten, zoals in Dublin. We nemen dus toch maar de bus. Er staat een rij van zeker 2-3 uur voor de kassa. En zó graag willen we de binnenkant nu ook weer niet zien, er is genoeg te zien aan de buitenkant. Een mooie gevel, combinatie van oud en nieuw waarbij onze voorkeur wel naar het oude uitgaat. Het nieuwe deel is wel heel erg "kerks". Zoals de "nieuwe katholieken" waarschijnlijk graag een kerk zien. Alleen de pilaren hebben weer een aparte vorm. Maar het terrasje ligt wel weer heerlijk in de zon!

De vorige dag had ik een prachtige foto gezien in een galerie. De galeriehouder vertelde me waar het gemaakt was, niet ver van de Sagrada familia af. Alleen... er stond wel een ziekenhuis maar niet zoals op de foto. Dat bleek -achteraf- in de verbeelding van de fotograaf te leven.

's Middags hebben we genoten van en in de Casa Batlló. Wat een huis. Wat een ideeën! Die "ooglichten" mogen ook wel in mijn keuken (er moet toch een nieuw plafond in) of misschien toch deze schelpvorm? De gebruikte kleuren, het licht, ik val van de ene verbazing in de andere. Ik heb een boek gekocht van alleen dit huis om rustig alles na te kunnen lezen. Na te kunnen genieten.

Vanaf nu eten we alleen nog maar echte tapas. We ontdekken weer een nieuwe stokjesbar met alweer superlekkere stokjes. En 's avonds gaan we naar een wel heel erg speciaal restaurant. We bestellen 5 tapas... en dan nog eens 3... maar wel errug gezond. Vertellen we onszelf dan maar. De spinazie was heerlijk maar jammer voor G dat er knoflook in zat! Die artisjokken... de inktvis... gewoon alles was echt genieten.
Zouden we 3 uur later mogen vertrekken nu we aan het begin 3 uur later vertrokken? We nemen de gok toch maar niet en gaan met metro en trein afschuwelijk vroeg (vertrek om 7 uur, dus eigenlijk valt dat nog wel mee) naar het vliegtuig. Het zit erop. Jammer! Maar dit neemt niemand ons meer af.
Barcelona, een stad om van te houden!!

winter

2011-10-22T22:31:00.001+02:00

De banden zijn geplaatst dus de winter mag komen! Gelukkig scheen het zonnetje nog wel op weg naar Limburg. Op de terugweg ging hij net prachtig onder, mooie kleuren. Jammer dat er huizen en bomen in de weg stonden. Ik probeerde vanavond de telefooncontacten over te zetten van de Vivaz naar de Xperia Arc. Het wil nog niet zoals gepland (zonder overtypen dus). Maar ik ga toch echt geen 141 contacten opnieuw invoeren!

Ondertussen denk ik dat ik verslaafd ben aan de boeken en/of methode van Berthold Gunster. Het begon met Omdenken, een dun boekje met aansprekende teksten. Toen kocht ik -omdat de titel mij aansprak- Ik ben oké jij bent een sukkel. Uiteraard gaf ik dit boek meteen aan A. Die het ook meteen begon te lezen en reageerde: dit is een goed boek! Oei, dan zal ik het ook maar eens zelf gaan lezen. Ik had nog niet eens in de gaten dat dit van dezelfde auteur was... (gelukkig viel het kwartje wel binnen enkele pagina's). Maar... dit was niet het eerste boek! Daarvoor kwam Huh?! Dus ook dat boek maar gekocht, tenslotte moet je wel in volgorde lezen... Nou heb ik wel iets met achterstevoren uitvoeren (eerst het hoofdgerecht bestellen en vervolgens het voorgerecht?!) en jawel hoor: binnen enkele pagina's bleek dat er nóg een boek vóór deze uitgave was geschreven. Ja-maar wat als alles lukt? is een fantastische inleiding in het omdenken. Stiekem doe ik dat al heel lang. Zonder dat ik het wist. Dingen positief benaderen, heerlijk! En vandaag heb ik dan Omdenken in relaties aangeschaft. Net zo klein als het eerste Omdenken-boekje maar het staat weer vol met prachtige teksten. Een aanrader voor iedereen die de dingen vanuit een ander perspectief wil bekijken. Er is overigens ook een magazine, website, twitter- en facebookaccount....

bellen

2011-10-21T22:39:00.000+02:00

Ooit wel eens een man rijdend op een scooter zien sms'en? Vreemd dat hij dan slingert... Het aantal mensen dat belt en rijdt tegelijk zou danig teruggelopen zijn. Dat betekent dus eigenlijk dat vroeger bijna iederéén afgeleid zou zijn door een telefoon tijdens het rijden. Maak ik me er zelf nooit schuldig aan? Best wel, maar dan (meestal) toch wel handsfree. Maar sms'en is me nog niet gelukt. Ga ik ook niet proberen. Ik wil trouwens geen scooter. Wel een vouwfiets!

Jong geleerd is... ?

waargebeurd verzinsel

2011-10-21T22:29:00.001+02:00

Ik ging niet naar een stomme film, integendeel, er werd juist enorm veel -en snel- gesproken. Het was ook geen film, misschien wel een film waard. Maar dit was gisteren dus een van de decors in theater Schuurkerk. Een theater dat bedreigd wordt met opheffing. Lang leve de bezuinigingen. Een theater dat de mooiste stukken ten tonele brengt. Waarom juist dit theater getroffen moet worden snap ik dus absoluut niet.

blussen

2011-10-19T21:48:00.003+02:00

Toevallig passeerde ik net terwijl de brandweer van Bruynzeel een oefening had (en tegelijkertijd afscheid nam van een collega). Er was zojuist een auto geblust. Het fikkie zelf heb ik dus gemist :( Wat een prachtige brandweerauto hebben die lui!

Die meneer in de bruine jas leek meer op een reporter dan een brandweerman...

regeltjes

2011-10-17T21:01:00.000+02:00

Golden Earring heeft een muzikale postzegel, geen nieuws als je het nieuws volgt ;-) Nu nog bedenken hoe mijn telefoon deze wil afspelen... het scannen wil nog niet echt lukken. Maar ik ging dus 2 velletjes halen. En je kreeg een unieke GE-onderzetter bij een aankoop. Maar mijn aankoop was niet alleen voor mijzelf. Dan moet je dus eigenlijk de winkel uitlopen, terugkomen en het tweede velletje gaan kopen. En toch heb ik nu lekker 2 onderzetters!

een blog over niks

2011-10-16T20:16:00.000+02:00

Zondag betekent genieten van Sara Kroos. Maar dan moet je wel tot 8 uur 's avonds wachten... ze heeft af en toe heerlijke uitspraken! En de rest van de dag breng ik dan maar lezend door.

Voorafgaand aan Sara (vooral die laatste maten intrigeren me steeds weer):

creativiteit

2011-10-15T21:44:00.003+02:00

Na een wel erg korte nacht naar Haarlemmermeer gereden, naar Vijfhuizen om precies te zijn. Daar staat een groot gebouw met enorm veel zonnepanelen. En in dat gebouw staan dit weekend vreselijk veel kraampjes. De helft ongeveer gevuld met spulletjes om kaarten te maken. Ik zou best naar een beurs zonder deze kramen willen... Ook veel wollige kraampjes. En als ze nou allemaal andere wol zouden verkopen... slechts enkele verkopen trouwens echt wol. Het merendeel is weer acryl. Lastig als je daar niet tegen kunt. Maar maakt het breien wel weer betaalbaar. Verder was er helaas weinig "vernieuwends". Een mooi weefgetouw. Maar ik zie mezelf nog niet in de plaats van één van deze 2 dames.

Toch was het wel even leuk om hier geweest te zijn. Het kriebelt gelukkig al weer. Morgen ga ik zelf aan de slag!

Magna Carta

2011-10-15T00:25:00.000+02:00

Ook na 30 jaar is en blijft Magna Carta superb!! En zeker als ze ook nog gaan improviseren!! Op de terugweg genoten we nog even na met de cd. Even een ouwetje (die nog steeds hartstikke goed is!!):

bijwerken

2011-10-13T20:59:00.001+02:00

Wat een heerlijk gevoel dat je gewoon van alles kunt bijwerken, dat er iemand aanwezig is die zonder morren van alles van je overneemt (dank P.!), weliswaar is nog niet alles opgeruimd maar ik kan wel weer wat ruimer ademhalen. Morgen nog zo'n dagje en dan zal ik eindelijk weer eens verder kunnen kijken dan de berg die de laatste weken op mijn bureau lag. Geen berg meer! Wowww... nu nog volhouden ook ;-)

Het enige raam hebben we opgesierd met een vogelkooi, pas toen alles op z'n plaats geplakt was zag ik dat er een "ketting" aan de zijkanten hing. Ik zou natuurlijk kunnen aanvoeren dat deze raamvogels geplakt zijn om te voorkomen dat echte vogels tegen het raam aan vliegen... niets is minder waar. Ik vond ze gewoon leuk. Zelfs met de "kettinkjes" aan de zijkanten. Ik geloof dat de bovenburen hem ook wel leuk vinden. Nu zie ik overal ineens hele leuke muurstickers (die uiteraard ook allemaal op een raam te plakken zijn). Deze is ook wel heel erg mooi (maar in mijn ogen ook wel heel erg onbetaalbaar!).

aandelen

2011-10-12T19:31:00.000+02:00

Eigenlijk ben ik gewoon geen beleggerstype. Ik houd absoluut niet van gokken met (veel) geld. Ooit ben ik erin getrapt. Zo'n 15 jaar geleden dus. Zo'n gladjanus die je vertelt dat het absoluut safe is en je er een leuk bedragje aan overhoudt. Net voor die 15 jaar voorbij zijn (en dan heb ik dus 15 jaar lang maandelijks gespaard) krijg ik een brief waarin staat welk bedrag ik tegemoet kan zien. Maar dan... slechts anderhalve maand later... als het op het echte uitbetalen aankomt... blijkt er ineens meer dan 600 euro minder uitgekeerd te worden!! Tja, dan bel ik dus maar eens op. Vraag of de administratiekosten 600 euro zijn. Of dat vervelende deuntje dat achter het telefoontje-in-de-wacht wordt gespeeld misschien zoveel waard is (geen idee overigens waarom ik tijdens het wachten naar de meest vreselijke "melodietjes" moet luisteren).
Nee, dat zag ik -uiteraard!- verkeerd. Griekenland was de hoofdschuldige. Hoezo, had ik dan Griekse aandelen? Ik weet dat ik me enorm stom voor kan doen, maar ik baal dan ook grandioos!

Er zijn echter ook aandelen die ik gewoon wel heel erg leuk vind. En dan hoef ik er nog niet eens iets voor terug te hebben. Op tenpages kun je aandelen kopen op -nog uit te brengen- manuscripten, boeken, hoe je het ook noemen wilt. Je steunt dan dus eigenlijk een schrijver, desnoods schrijver-in-spe. Het gaat hier niet om grote bedragen, uiteraard kun je wel veel aandelen kopen, maar het hoeft niet. En je hoeft ook niet dagelijks of maandelijks aandelen te kopen. Oei, dit lijkt wel een reclameblog :D

in 't klooster

2011-10-11T22:05:00.000+02:00

Blijkt een prachtige bibliotheek aanwezig. Jammer genoeg zitten wij in de Bataafse zaal. Een stuk minder inspirerend, de inspiratie moet dus duidelijk vanuit onszelf komen. Daar hebben we niet echt veel moeite mee. Na twee dagen brainstormen en overleggen gaan we een nieuwe toekomst tegemoet (ooit wel eens gehoord van een oude toekomst?).

Wind

2011-10-10T21:29:00.000+02:00

Riet

2011-10-09T21:28:00.002+02:00

Riet is bijna 78, kwiek, vrolijk, vol humor en kan natuurlijk over 78 jaar lang verhalen vertellen. Dat zal ze dan ook niet laten. A kent Riet al een tijdje langer. Als hij met zijn zus naar de concerten gaat komt hij haar steevast tegen en daarna drinken ze nog iets. Nu ging zijn zus niet mee maar hadden we nog wel een tweede kaartje. Dus ga ik luisteren naar Hanna Shybayeva en het Ysaÿe String Trio. Die Hanna is heerlijk spontaan en enthousiast. Het trio ook wel maar anders. Op youtube staat een muzikaal goede maar voor het oog minder goede opname. Onderstaande foto is met de telefoon gemaakt, ook niet echt denderend dus.

Het regent in Maeslandsluys. Maar wat is dat een leuk dorp. Sorry, jullie hebben stadsrechten? maar het ziet er zo leuk gezellig uit, dat is voor mij dan een dorp. Hier wil ik nog wel eens verder kijken!

componistendag

2011-10-07T22:08:00.001+02:00

Welke componisten zouden op deze dag in 't zonnetje gezet worden? Allemaal tegelijk wordt een beetje een kakofonie. Op componisten.net schrijft dat vandaag (150 jaar geleden) Anton Styepanovich Arensky (Антон Степанович Аренский) werd geboren. Nooit van gehoord! Frans Liszt werd 200 jaar geleden geboren, terwijl precies 100 jaar geleden Gustav Mahler overleed. Die laatste 2 ken ik dan weer wel. Nou ja, hun muziek dan. Maar omdat ik wel/niet van onbekende dingen houd... ga ik maar eens op zoek bij youtube!

Kloetinge

2011-10-07T21:35:00.002+02:00

Het blijkt soms ineens héél erg druk te kunnen zijn in dit dorp. Ik moest dan ook mijn auto aan het eind van de straat parkeren. Dan zie je ineens zulke mooie plekjes.

midden in de week

2011-10-05T21:09:00.000+02:00

Vandaag heb ik me wel 20 keer afgevraagd welke dag het zou zijn. Ik heb nu nog precies 22 uur om het hier thuis een béétje normaal eruit te laten zien. En in die 22 uur wil ik ook nog wat uren slapen, werken, eten... Oeps, dan blijft er niet echt veel over geloof ik. Wat doe ik hier dan nog? Precies, dat waar ik heel goed in ben: uitstellen tot het allerlaatste moment. En dan héél creatief gaan opruimen. Dus de komende weken gaat mijn kamerdeur boven niet open voor andere dan mijn eigen ogen!!

dierendag

2011-10-04T21:32:00.001+02:00

heeft absoluut niks met dierendag te maken... leest wel vlot weg!

uit...

2011-10-03T22:11:00.002+02:00

Daar stond hij dan, mooi opgepoetst voor haar deur te wachten, bosje bloemen in de hand. Zijn laatste geld had hij gespendeerd aan dit exclusief boeketje. Hij had zich de hele weg voorbereid op wat hij zou gaan zeggen. Hele toespraken had hij in gedachten gehouden. De mooiste woorden waren nog niet goed genoeg. Gedichten had hij opgezocht, oude en nieuwe. Als ze maar wilden uitdrukken wat hij bedoelde. Zijn nieuwste pak had hij aangetrokken, het was wel een beetje warm, buiten was het tenslotte bijna 30 graden, maar je moest toch wel goed voor de dag komen? Zelfs zijn haar had hij gekamd, dat was echt uitzonderlijk. Zou hij durven? Zou ze hem wel goed genoeg vinden? In de supermarkt lachte ze altijd vriendelijk naar hem. Hij wist zeker dat die glimlach alleen voor hem bedoeld was. Kom op, hij zou aanbellen. Dan zou ze hem om zijn hals vallen, vast en zeker! Tring! Precies de bel die bij haar paste. Wachten. nog even wachten. Ja, hij hoorde iemand naar de deur komen. Zijn hart klopte al sneller en sneller. De deur ging open... en daar stond zij, een groen masker op haar gezicht en zonder gebit. Ze had verwacht dat het haar man was die de sleutels wel weer vergeten zou zijn... niet die eenzame zwerver uit de appie die iedere dag een kop koffie kwam drinken en stonk naar 7 liter jenever...

Yep, dit verzin ik dus als ik langs de prullenbak loop en dit zie liggen :D

koekjesdag

2011-10-02T21:40:00.000+02:00

Vandaag is het koekjesdag. Extra veel koekjes eten? Koekjes bakken? Eigenlijk is het wel de bedoeling dat je eerst koekjes bakt. Maar vervolgens moet je die koekjes dan wel naar anderen brengen en een praatje maken. Hoeft geen lang praatje te zijn, ligt eraan hoe snel de ander het koekje opeet. Zolang dus. Nou... in deze outfit wilde niemand van mij een koekje aanpakken (ik heb het niet geprobeerd, geef ik eerlijk toe). En ik houd toch al niet van zoete koekjes bakken. Maar eigenlijk is het een hartstikke gaaf initiatief. Volgend jaar doe ik mee! Of het echt zelfgebakken koekjes worden... ik heb wel eens worteltjestaart naar de buren gebracht. Dat is ongeveer het enige dat ik echt goed kan bakken. Overigens heb ik niet één koekje op vandaag.

Jeetje wat kan een mens toch een troep verzamelen. En dan durf ik ook nog te beweren dat ik precies weet wat er op al die stapeltjes her en der ligt... nou echt niet dus! Ik kom de mooiste dingen tegen vandaag. Vooral veel knipsels. Dingen die me inspireren om beelden of zo te maken. Maar ook vooraankondigingen van boeken. Zo staat er dus nog op het felanglijsje XXSmall - de wondere wereld van het extra kleine. Ja hoor, poppenhuisliteratuur. De bijbehorende tentoonstelling loopt van 12 november tot en met 25 maart in het Gemeentemuseum Den Haag. Deze knipsel hoort dus op het memobord (dat echt niet vol hangt...). In november komt ook het boek Enge dingen - het aangetaste lichaam - uit. En dat ontbreekt beslist niet op mijn lijstje! Een beetje masochistisch misschien is De troep onder aan de trap door Christina Hopkinson. Ach, beetje zelfspot moet kunnen. Op het lijstje staat ook een concert. Op 30 oktober treedt Patti Smith op tijdens het Sinners Day-festival. Haar stem is alleen maar mooier geworden. Ooit danste ik echt op blote voeten... ik had toen alleen schoenen aan als het echt moest ;-)

Georganiseerde puinhoop

2011-10-01T20:48:00.001+02:00

Het is nog steeds een puinhoop, maar nu dan wel georganiseerd. Huh? De tijdschriften liggen gesorteerd op de grond: Seasons naast Herenhuis, Flow, Tableau en Esta. En dan nog een stapeltje ongeregeld goed, van die tijdschriften die ik af en toe eens koop - en vervolgens wel of niet lees. Er staan 2 volle dozen oud papier klaar.

Het is prachtig weer, eigenlijk perfect voor een stranddagje (tijdschriften mee die je anders nooit leest). Maar de gemeente heeft de parkeerplaatsen hier zo ingericht dat je in het weekend beter maar je auto kunt laten staan. Of je moet een vouwfiets in de kofferbak leggen. Ik ben altijd blij als ik weer een plekje heb kunnen vinden. Daarbij hoor ik dat de Vlaketunnel is afgesloten. Een superhandige zet! Ik las ergens een poll... heb je je plannen veranderd naar aanleiding van het plotselinge mooie weer? Nou, mooi niet! En ik kan iedereen die niet van 18 kilometer file houdt, aanraden niet naar het Zeeuwse strand te gaan (of je moet toevallig aan de andere kant van de Vlaketunnel wonen).

Ook een perfecte dag voor Dubbele stilte...

verrassingen

2011-09-30T23:06:00.000+02:00

Eigenlijk houd ik wel van verrassingen. Van kleine cadeautjes ook. Zelfgemaakte chilijam, juiste schrijfwijze is waarschijnlijk chili-jam. Een pink-ribbon-ring die er in werkelijkheid nog veel mooier uitziet dan op het plaatje. Sunflowerjewels.eu kan ik wel aanbevelen :D Een bon waarmee ik weer een heerlijk boek kan uitzoeken (en niet hoef terug te geven aan de bieb). Muziek op de iPod voor 36 uur aan één stuk luisteren (wanneer doe je dat eigenlijk??). Een verrassing van een totaal ander kaliber is het drogen van het keukenplafond. Klaboem, weer een stuk naar beneden. Volgende maand wordt eerst het balkon gerepareerd en dan is het plafond aan de beurt. Redelijk logische volgorde. Nu ga ik me verheugen op morgen. Dan ga ik de puinhoop in de kamer opruimen ;-) Daar kun je je maar beter op verheugen, anders wordt het vast een deprimerende dag en daar heb ik uiteraard geen zin in! En nee, ik plaats géén foto van deze augiasstal!!

Verschil

2011-09-28T22:28:00.001+02:00

Toegegeven... het scheelt maar 4 graden vandaag, maar juist die 4 graden maken het verschil! Wat is het toch heerlijk met die zeebries (zeg maar rustig storm vannacht) en wat is het dan toch weer snel broeierig hier. Of ligt dat toch aan mij? Nog een twintigtal bladzijden en Darkest fear van Harlan Coben is uit, dat lukt nog wel vanavond. Dan kijk ik gewoon niet naar de puinhoop die ik in no-time hier gecreëerd heb. A mag blij zijn dat het nog een week duurt voor hij de terugreis aanvaard, misschien is dan de ergste troep opgeruimd (met nadruk op misschien). Heerlijk om thuis te komen en de post ligt gesorteerd op tafel, met ernaast een gezellige bos bloemen! De nieuwe theepot (mooi van walgelijkheid) staat al weer te pronken tussen de andere potten.

gevleid...

2011-09-27T22:07:00.002+02:00

Vanaf vanmiddag staan 3 van mijn beelden in een heuse giftshop te midden van zilverwerk en designpottery! Wat heerlijk als anderen ook zo enthousiast zijn.

De koffers zijn zo goed als ingepakt (die grote ligt zelfs al in de kofferbak), morgen vroeg vertrekken. Wat heet... ik vind half 9 's morgens vroeg :D

Even nog gauw de zee en iedereen gedag zeggen, terug naar mijn andere thuis.

Es of Bc?

2011-09-26T21:24:00.000+02:00

Vorige week kocht ik dus enkele daglichtlampen. Maar natuurlijk had ik weer eens niet opgelet en kwam ik met 5 bajonetfittingen thuis (en één juiste!). Dus gingen we die vandaag "even" omruilen. En omdat ik dan toch onderweg ben meteen maar even doorrijden naar Bray, een bezoek brengen aan B.D.I.beadshop. Ze hebben daar namelijk ook overheerlijke thee met verantwoord lekkers erbij! En "the other half" is voorzien van een superslim idee: tijdschriften zijn per pagina gelamineerd in een ordner opgeborgen. Wil je een kopie van een artikel? Dan neem je het gewoon even mee naar de buren en het is in no-time geregeld. Wat is er nou leuker dan op je gemak snuffelen en tegelijkertijd theedrinken?

Gelukkig mag ik van Aer Lingus 20 kilo bagage meenemen. De koffer zit dus propvol. Het lijkt me namelijk geen goed idee om die nieuwe jas en das te dragen op de terugweg. Het schijnt woensdag zo'n 25 graden te worden. En omdat er zóveel mee moet is inderdaad nu al één koffer gepakt. De handbagage moet nog wel :D

Donabate bij avondlicht...

zondagse cultuur

2011-09-25T19:38:00.001+02:00

In een stralend zonnetje rijden we weg, dat belooft een mooie dag te worden! Maar of dat landinwaarts ook nog zo is? Het miezert in Fairyhouse, het waait daarbij flink. Die combinatie betekent een troosteloze markt.

Ik heb nog wel een fascinator voor mezelf gekocht en A scoorde een mooi uitgevoerde treinwagon. Die spruitjes zien er ook wel erg lekker uit!

Maar dan wordt het weer tijd voor echte cultuur. Na een uitstekende lunch (wortelsoep, homemade bread met kipsalade en een salade van rucola en andere slasoorten) gaan we genieten van het spel van Pavel Kolesnikov. Een 22-jarige pianist die de Sonata Op.13 "Pathétique" van Beethoven speelt alsof hij hem zelf geschreven heeft. Niks pauzes, gewoon overschakelen op Scarlatti - 5 Sonatas. Dan volgen nog Valse-Caprice en "Soirée de Vienne" van Scarlatti en de Etude d'execution transcendente van Liszt. Een vol uur lang genieten van de bovenste plank! Wat enorm jammer dat er maar zo'n klein publiek aanwezig was.

nog meer cultuur!

2011-09-24T23:40:00.001+02:00

En daarvoor zakken we af naar Kilkenny. Een flink anderhalf uur rijden tegenwoordig. Vroeger was dit dus gewoon niet op één dag te doen maar met die nieuwe (en helaas ook stukken saaie!) wegen ben je er zo. De National Crafts Gallery heeft enkele mooie tentoonstellingen.

Jammer genoeg zijn er niet veel crafters meer in de studio's, de meeste staan leeg. Butler's house lijkt ook leeg. Dit willen wij wel voor een symbolisch bedrag per jaar huren en (gedeeltelijk) openstellen voor publiek.

Daarbij wil ik natuurlijk de tuinmannen het brood niet uit de mond stoten en mogen zij uiteraard deze prachtige tuin blijven onderhouden.

Aan de overkant staat het kasteel. Waarschijnlijk wordt dit als een mooi bouwwerk beschouwd, wij vinden het iets te mooi gerestaureerd. Of zien wij gewoon liever ruïnes? De Nore rivier deelt de stad doormidden. Dat is dan weer wel mooi vanaf de tuin van het kasteel te zien.

Teruglopend naar de auto bekijken we voornamelijk gevels van winkels en huizen. En genieten we nog van het laatste beetje zon. In Kilkenny hebben ze zo te zien geen zin in een volle week mooi weer. Of wel zin maar bad luck...
De vistherapiewinkel is wel in trek. Brrrrr... volgens de jongeman van wie deze voet is, was het tickling, some experience, you can really feel their teeth. Geloof het meteen maar ik laat dit toch wel aan mij voorbij gaan!

In Gráig na Manach (village of the monks) gaan we op zoek naar Duiske abbey. Een prachtige rit ernaartoe, veel bochten, smalle wegen, kortom: smullen! Al kunnen we na 3 kwartier nauwelijks geloven dat we er nóg niet zijn, we blijken toch steeds nog goed te rijden. Blijkt een deel van de abdij nog gewoon in gebruik te zijn als kerk. Wéér geen ruïne! Wel een hartstikke leuk gezellig dorp waar toevallig vandaag een funrace tussen de local pubs wordt gehouden op de Barrow. We kwamen net te laat aan. Het lijken wel olievaten welke tussen een metalen stelling zijn gebouwd. Ze gebruiken peddels om vooruit te komen.

A rijdt terug. Sheila werkt nog niet dus besluiten we aan het einde van de straat rechtsaf te slaan omdat linksaf terug naar het dorp zou betekenen. Oei, we komen dus weer op een prachtige weg met genoeg bochten... maar waar die heen gaat? Geen idee. Stom toevallig staat daar ineens wel de ruïne van de kerk van Ullard, gesticht door Saint Fiachra in de 6e eeuw. Deze heilige vertegenwoordigt tuinmannen en taxi-chauffeurs. Nooit geweten dat er al taxi's waren toen!

Culture night

2011-09-24T00:54:00.002+02:00

Eerst maar eens die rondleiding door Castletownhouse. Die had ik 20 jaar geleden ook wel gehad, maar een opfrissing kan geen kwaad zeker niet als je maandelijks daar in de stallen bivakkeert. Het is niet toegestaan foto's te maken dus voor een virtuele rondleiding verwijs ik graag naar de site http://www.castletownhouse.ie/ want dit keer ben ik zo netjes geweest om ook echt geen foto's te maken (is ook een beetje lastig als de gids je kent...).
Helaas waren er te weinig aanmeldingen voor het diner, het restaurant werd na onze tea gesloten..., dus weken we uit naar Michelangelo's in Celbridge zelf. Voortreffelijk eten in een prima sfeer!! We zijn op tijd terug voor het concert (ok, dat hadden we natuurlijk wel uitgekiend). Barry Douglas plays Beethoven. En die man kan spelen!!! Natuurlijk flits je niet tijdens zo'n subliem concert en dan krijg je dit soort resultaten...

Het publiek gezien in de enorme spiegel die daar hing:

Overigens wil ik zo'n hoekje ook wel in mijn huiskamer fabriceren... (als A een gat in de muur kan hakken om zijn treinen door te laten rijden mag ik toch ook wel een muurtje uitbouwen?)

To Arthur!

2011-09-23T12:30:00.000+02:00

17:59 to Arthur! En dan wel enkele snelle jigs en reels om nog verantwoord naar huis te kunnen rijden...

Eerst Inga opzoeken in Charlestown. In het midden van het winkelcentrum staan verschillende kraampjes, ongeveer de helft verkoopt echt zelf gemaakte spulletjes. De rest is -helaas- gewoon verkoop van, misschien wel mooie, maar toch, geïmporteerde spullen. Prachtig geblazen glas! Heeft u dat zelf geblazen? Nee, komt uit Chili. Gek, maar dan hoef ik het niet meer. Dan ga ik wel naar Chili. Kan ik meteen pepers inslaan.
Tijdens het "gewone" boodschappen doen ontdek ik nog even een betaalbare A++ vriezer. En omdat er toch vervanging moet komen... maar die past echt niet in een micra. Gelukkig is Derek zo lief om A en de vriezer op te halen. Dan kan ik in de tussentijd ook nog even naar Blanchardstown. En ondanks spitstijd kan ik normaal terugrijden, de linkerbaan is vrijwel leeg. Normaal verschijnsel hier, men rijdt nogal graag op de middenbaan.

Dunsany

2011-09-21T23:07:00.001+02:00

Laytown...

2011-09-20T21:05:00.001+02:00

Ninch

2011-09-19T22:59:00.000+02:00

Eigenlijk wilde ik naar het strand van Bettystown maar na tig verkeerde afslagen werd het dus het strand van Laytown. Verlaten, prachtige wolken, nét geen regen, wel lekker wat wind. Die waarschuwing is niet echt noodzakelijk vandaag.

Op de terugweg komen we door Mornington. Waarom ik stopte bij Riverside Home & Gift? Geen idee. Maar wel een aanrader! Een giftshop zoals er maar weinig zijn. Je wordt verwelkomd op een prettige manier en krijgt zelfs koffie en/of thee (mét een koekje!) aangeboden. Snuffel zolang je maar wilt. En dat is niet tegen dovemansoren gezegd. Er is zoveel te zien. Natuurlijk zijn er ook gifts die je in vele andere shops ook tegenkomt. Maar gelukkig ook zoveel andere dingen. Als we dan eindelijk vertrekken (lees: denken te vertrekken) komt het gesprek op crafts... ik ga dus speciaal voor deze shop een sculpture maken en deze volgende week afleveren. Leuk!!

Mornington ligt tegen Drogheda aan...

Dublin vs Kerry

2011-09-18T23:16:00.000+02:00

Dat het hier de match van het jaar betreft kom ik al snel achter. 82.000 zijn er in het stadium, dan had de rest toch gewoon naar Castletownhouse kunnen komen? Oeps, dubbel zoveel mensen bekijken de match thuis, in de pub, met vrienden. Maar toch... waar was de rest dan? Niet dat er helemaal niemand naar de market gekomen is, maar het hadden er best meer mogen zijn. Toch was het geen onaardige dag. We leren elkaar steeds beter kennen en kijken al uit naar de volgende fair in december. Er zijn nog steeds mensen die al jaren in Celbridge wonen en niet weten dat het huis vanaf deze zomer geopend is voor publiek en iedere derde zondag van de maand een market houdt. En een gratis concert. Vandaag zelfs 2 concerten al had die eerste voor sommige aanwezigen niet gehoeven. We geloven wel in Lord of the Rings en Lord Byron was een beroemde dichter, maar die bezongen ze geloof ik niet.
Het tweede concert betrof ook een koor, maar dat was een meerstemmig allround koor, The People's College Choir. Aparte stukken!

rustig dagje

2011-09-17T21:48:00.002+02:00

De dag begint met flink uitslapen, lui opstaan, nog luier op gang komen en dan uiteindelijk een paar armbanden, oorbellen en necklets maken. Ik had natuurlijk ook op tijd kunnen opstaan en dé match gaan bekijken. Dan had ik zelf gezien hoe Jonathan Sexton twee penalty's en een dropgoal maakte. En de penalty van invaller Ronan O'Gara niet te vergeten. Met 15-6 van Australië winnen is wel heel erg goed voor talk of the day, zeg maar rustig talk of the week.

leuke sport hè?

Brady's

2011-09-16T12:22:00.001+02:00

Wat maakt Brady's nou zo speciaal? Daar is natuurlijk allereerst die enorm gemoedelijke sfeer. De vriendelijkheid waarmee je wordt begroet (welcome home!), de pint die al uit zichzelf ingeschonken wordt. De vaste klanten die je in de loop der jaren bent gaan kennen. Brady's is een stukje thuiskomen. En de muziek dan? Iedere keer wisselend. Gisteravond speelden er 5 violisten, 1 fluitist, 3 personen op de banjo, 2 op de bodhrán en er waren 7 gitaristen. Jigs, reels, ballads, alles komt aan bod. De pub zit vol, zeker ons deel. Achterin is het rustiger. Daar maken de verstokte drinkers een praatje. Maar ze weten echt wel wat wij daar voorin aan het doen zijn! De sfeer zit erin, het is donderdagavond, Brady's-avond! Puur geluk, puur plezier, puur muziek. Genieten!!
Ik heb -uiteraard- geen tijd om een fototoestel te hanteren, de telefoon wil niet zo heel erg goed werken in het halfduister, maar toch een indruk:

Donegal

2011-09-15T20:54:00.000+02:00

Wat? Net weer begonnen dagelijks te posten en na een week al weer gestopt? Als je zonder internet op vakantie bent gegaan kan dat wel gebeuren :D
Hoe dichter we Donegal naderen hoe meer regen er valt. Dát had ik nou net niet in gedachten! Ik zou lekker bij aankomst in de hottub gaan bijkomen. Er valt echter zoveel regen naar beneden dat het niet aan te raden is naar buiten te gaan. We genieten van een heerlijke zelfgemaakte lasagne en brengen de avond door met Liverpool rummy. De jokers zitten nog in het spel, ik had ze al ;-)

Met windkracht 10/11 gaan we naar Grianán Ailigh. We kunnen niet helemaal naar boven rijden, de auto zou zo van de parkeerplaats weggewaaid zijn. Wind in de rug bij het naar boven lopen (scheelt behoorlijk wat!). Zelfs de muren van het ringfort houden de wind niet tegen.

Het laatste stuk van de weg is behoorlijk steil, de wind die ons tegenhoudt op de terugweg is dan ook bijzonder welkom! Hé Peter, waar gaat deze weg naartoe? Weet je het niet? Dan gaan we dat wel even uitvinden... Never a dull moment met mij aan het stuur. Een prachtige route door het landelijke Donegal is het gevolg. Wel leuk om te ontdekken dat niet iedereen zo avontuurlijk is...
's Middags gaan A en ik nog even op zoek naar Glebe House. We komen op de mooiste plekjes terecht, dan maar geen gallery.

Het regent dan wel af en toe en de storm is beslist nog niet afgenomen maar het was wel een unieke tocht!
De volgende dag gaan we naar Raphoe. Een klein stadje met enorm veel aparte plekjes. Uiteraard de Beltany Stone Circle die vrijwel helemaal intact is. De wind had de wegwijzer de andere kant op geblazen, ook dat had wel weer zijn charme.

Daarna zijn we het stadje nog even ingegaan. In Heritage House krijgen we een kijkje in de enige kamer met iets van historie: dat wat mensen hebben geschonken (geëmailleerde kannen, een leest, een mooie kast met wat serviesgoed) en de schilderijen van een plaatselijke kunstenaar die niet zo genoemd wil worden. Maar zijn werken zijn wel treffend!
De regen begint goed door te zetten dus schuilen we even met een kop thee in een zeer schoon ruikende bakery, getsie de chloorlucht zit zelfs in het baksel lijkt wel. Het went. Dan op naar het kasteel! Dat is dus niet toegankelijk, alleen van een afstandje. Wijs geworden? De overblijfselen zijn prachtig.

En dat poortwachtershuisje willen we best opknappen en bewonen...

Op ons dooie gemak gaan we de volgende dag weer terug naar Donabate. Tot aan Enniskillen rijden we grotendeels over de kleinere wegen. Er zijn wegwerkzaamheden. Maar ook een klein bordje dat verwijst naar Portora Castle. En omdat we niet van files houden gaan we dus nog maar eens een kasteel bekijken. Het blijkt trouwens groter dan we op het eerste gezicht dachten.

Mazurka

2011-09-09T23:41:00.001+02:00

Doet me denken aan mijn banjolessen... maar de banjo (en de mandoline) heb ik al lang niet meer bespeeld. Ik houd het wel bij mijn trommel. JohnJoe Kelly kan ik toch nooit evenaren maar ik kan er wel van genieten!!

Chicklit

2011-09-07T21:12:00.000+02:00

Wat is nou eigenlijk het verschil tussen chicklit en een bouquetje? Dat die laatste iets korter is? Dit vereist gedegen (?) onderzoek.

Chicklit is de, oorspronkelijk licht neerbuigende, benaming voor een vorm van eigentijdse romantische fictielectuur die in de eerste plaats is bedoeld voor vrouwen tussen de 20 en 30 jaar. Chicklit is een verkorting van het Engelse chick literature. Het succes van die boeken zorgde ervoor dat uitgevers het woord gingen gebruiken als marketingterm voor werk dat was gericht op jonge vrouwen van de girlpowergeneratie die niet noodzakelijk over veel literaire belangstelling beschikken. De heldinnen in dergelijke boeken zijn vaak alleenstaande, vlotte vrouwen uit de grote stad met een interessante baan en een levendige belangstelling voor seksualiteit.
De Bouquetreeks is een serie pocketboeken voor vrouwen. In 1975 startte de internationale uitgeverij Harlequin met deze boeken in het Nederlands - uitsluitend vertalingen. De pockets zijn verkrijgbaar bij de supermarkt en kiosk en richten zich op vrouwen. Het vaste onderwerp is de liefde. Een man en een vrouw ontmoeten elkaar, een relatie lijkt er niet in te zitten, maar aan het eind krijgen ze elkaar.
bron: wikipedia

Dus... ik mag geen chicklit (meer) lezen, ben tenslotte (net) de 30 gepasseerd. En ik vrees dat ik wel degelijk belangstelling heb voor wat meer literaire werken. Die boeketjes zijn wat algemener gericht. Ik heb net Hollywood door Ilse Spall gelezen, eerlijk gezegd vond ik dit gewoon een iets langere uitvoering van een bouquetje. Van wat ik mij dan nog kan herinneren van die 4 flutromannetjes die ik in m'n hele leven tot nu toe gelezen heb. O ja, deze chicklit kreeg ik op Manuscripta.

Op chicklit.nl staan overigens ook boeken als Hoe overleef ik de puberteit? van Francine Oomen en De diefstal van mijn jeugd door Natascha Kampusch. Zou ik beide toch niet tot die categorie rekenen! Maar misschien probeert de site de twintigers ook iets anders te laten lezen?

Een iets andere chicklit-uitgave... leuk boek!

Handig!

2011-09-06T20:31:00.004+02:00

Een handyman... De koffie komt weer gewoon uit de automaat in plaats van uit thermoskannen. Schilderijen hangen weer op de gewenste plaats, kalender en klok houden ons weer op de hoogte van de verstreken tijd. Kortom, we waren heel blij met deze handige man! Ondertussen houden we ons zelf bezig met het uitpakken van dozen. Iedereen is nog wat zoekende, maar we komen er wel!

Verkassen

2011-09-05T22:02:00.002+02:00

Uitstel wordt geen afstel, we gaan verhuizen! Om 8 uur rijden 2 verhuiswagens voor. Hierin verdwijnen 8 bureaus, evenzovele ladenblokken, 12 kasten, 240 officiële en zo'n 150 andere verhuisdozen plus nog het nodige "los spul". Dit alles wordt ruim 5 uur later 5 kilometer verder weer uitgeladen. Om 5 uur 's middags kan ik geen pap meer zeggen maar is het wel gedaan! En dan heb ik zelf nog niet eens zoveel gesjouwd, daar waren tenslotte de verhuizers voor. Maar natuurlijk kan ik het niet helemaal laten, ik pak (veel te zware) dozen uit (we zouden toch pas vanaf dinsdag gaan uitpakken?) en vermaak me eigenlijk opperbest. De camera ligt nog in het magazijn dus plaats ik nu een foto van de telefoon. Niet helemaal geslaagd maar het maakt wel duidelijk dat het niet om "een paar" dozen ging.

speciaal voor Yske...

2011-09-04T20:47:00.000+02:00

ging ik naar Manuscripta want Francine Oomen signeerde haar allernieuwste boek Hoe overleef ik de puberteit? En die mag natuurlijk niet ontbreken in haar verzameling :D Even geduld tot de postbode LandHaven weer gevonden heeft!!

Terwijl de rij fans voor de kinderboekenweekbus groeide en groeide luisterde en keek ik ondertussen naar Geronimo Stilton. Ja, hij kán zingen maar het publiek bleef een beetje achter.

De aanwinsten van vandaag krijg ik wel in een weekje uitgelezen. Wel weer een heleboel ideeën om te lezen... en daarvoor ga je toch naar Manuscripta?! Alleen zijn die boeken nog niet uitgegeven. Gelukkig werkte het weer ook mee. En als je een mevrouw ziet genieten op de luisterbank... da's toch genieten!

De combinatie met de zondagsmarkt is ook subliem. Op een gegeven moment wil ik gewoon lekker buiten lopen en (andere) mooie dingen zien. Cees Koldijk trad op, dit keer niet met de volledige 4Tuoze Matroze maar die saxofoniste mocht er ook wel zijn! Leuke cd ook, nederlandstalig maar dan van een niveau wat ik wel kan waarderen. En wat een prachtige mensen op die markt...

nog één dagje inpakken dan

2011-09-03T20:17:00.000+02:00

Er staat nog aardig wat dat ingepakt moet worden of in ieder geval van een sticker moet worden voorzien. Jan ontkoppelt 's morgens alle pc's en ik vermaak me dus met inpakwerkzaamheden. Toch zie je dan wel komische dingen. Zouden ze nou echt denken dat we prullenbakken inclusief inhoud willen verhuizen? Eigenlijk zouden we het gewoon moeten doen :D
De ramen zijn al geblokkeerd door ingepakte dozen dus zo in het begin van de middag puf ik behoorlijk van de warmte. Even een pauze inlassen, het is tenslotte wel zaterdag. Maar ja, ook weer niet al te lang pauzeren want het moet wel klaar vandaag! Net voor 5 uur trek ik de deur achter me dicht. Het wordt tijd voor een boek en verder helemaal niks meer.

de laatste officiële werkdag...

2011-09-02T22:38:00.000+02:00

in het mooie oude pand dan wel te verstaan. Ik maak er meteen maar een flinke lange dag van, om 5 over 10 's avonds sluit ik de deur achter mij. Het laatste uur was wel gezellig werken, begeleid door 't Meziekske op de benedenverdieping. Vanmorgen eerst maar even wat foto's van de verhuisdozen genomen. Eigenlijk valt de hoeveelheid best mee! Dat zei ik echt niet toen we ze inpakten. We nemen afscheid van een markant pand. Dat het daarbij op loopafstand is/was was gewoon een pluspunt maar niet de voornaamste reden dat ik het jammer vind dat we hier weg gaan. In de winter dikke truien én een warme stola, ondanks verwarming, in de zomer bijna in bikini van de hitte, maar het was toch leuk werken hier! Straks krijgen we airco... maar kunnen we geen ramen openzetten. En dat zal ik denk ik wel het meeste missen. De boom onder/naast mijn raam. De vogels die de hele dag fluiten. Geen geroezemoes van het Markiezenhof meer. Geen bruidjes kijken (vooral de lelijke hadden onze aandacht). Echt nooit met het touwladder naar beneden bij calamiteiten. Alhoewel, dat kan ik morgen nog doen...

Ik heb iedereen continu gevraagd wanneer ze ingepakt zouden hebben.... ik moet zelf nog mijn deel inpakken. Oeps. Maar omdat ik niet weet of ik volgende week al bij de boekhouding kan (ingewikkelde manier van installeren) heb ik toch maar eerst de belastingaangifte van afgelopen maand verzorgd en de aanwezige facturen betaald. Een mailtje naar enkele leveranciers waarin ik hun vraag even geduld te hebben omdat ik toch echt ook op vakantie wil... al is die een paar dagen uitgesteld. Wat een heerlijk idee dat ik vanaf nu geen mail meer hóef te beantwoorden, alleen maar als ik dat toevallig nog wil :D

Denk dat ik maar even lui ga lezen nu, lijkt me verstandig ;-)

update

2011-09-01T23:20:00.000+02:00

Foei, dit is wel héél erg lang geleden! Mja, ondertussen was ik dan ook nauwelijks onbestorven weduwe. Is er dan niets gebeurd in de tussentijd? Ach, eigenlijk zoveel... ik zou eens de agenda erbij moeten leggen om niets te vergeten. Maar het is nooit mijn bedoeling geweest om een compleet volledig verslag te maken van mijn doen en laten dus ga ik lekker alleen enkele dingen van de afgelopen maanden vertellen. Waarom schrijf ik eigenlijk niet meer zoveel? Nou mag ik lekker eindelijk eens de sociale media de schuld geven. Facebook is zó verslavend (en dan vooral die boerderij niet vergeten...). Maar dat zou flauw zijn, het is maar waar ik zin in heb. Of even tussendoor tijd voor vind.

De pinda rijdt nog steeds als een zonnetje en brengt me heerlijk overal waar ik wezen wil. Nou ja, ik zou nog wel op veel meer plekken willen komen maar een dag heeft maar 24 uur en daarvan moet ik ook nog een deel slapen. Dan de werktijd er nog vanaf trekken, kortom er blijft niet zo heel erg veel reistijd over. Oei. Nu klinkt het net alsof ik klaag :D integendeel, ik vind het wel prima zo!

Kort na het Boekenhof ging ik weer naar Ierland, dit keer maar voor een paar dagen. Zaterdag heen, meteen alle beelden en jewellery inpakken en zondag naar Castletown. De eerste van een reeks craftsfairs. Tot nu toe werd er in de zomer een harvest market gehouden op de binnenplaatsen van dit prachtige buiten. Nu zijn de stallen (bijna) klaar en kunnen deze ingezet worden voor een craftsfair. Buiten dus food (en ook enkele combinatiekramen) en binnen crafts. Deze eerste keer zijn we maar met 2 deelnemers. Tara promoot voornamelijk haar shop in Maynooth, ik sta stomverbaasd van de belangstelling hier. De medewerkers zijn hartstikke aardig, de omgeving is prachtig, we hebben live muziek in de ruimte naast ons. A is mee en daardoor heb ik ook even tijd om te gaan luisteren tussendoor.

Omdat ik pas weer op woensdag terug hoef besluiten we dinsdag even naar de Wicklow mountains te rijden. Dat is echt iedere keer weer genieten. Ik had in gedachten om naar de Powerscourt Gardens te gaan maar het is "gewoon" een tocht dwars door de bergen geworden. Heerlijk die ongelooflijk lange weg waar maar geen einde aan lijkt te komen en dan in totaal maar één andere auto tegenkomen!

In Nederland wordt de cultuursector danig door de regering gedwarsboomd. Het wordt tijd voor actie. De Mars der Beschaving wordt gelopen van Boymans van Beuningen in Rotterdam naar het Malieveld in Den Haag. Alles verloopt in een zeer gemoedelijke sfeer, ondanks de kwaadheid van de mensen. Nu, enkele maanden later is er nog steeds een golf van beschaving. De Mars is overgegaan in een Plein. Voor iedereen die nog zijn stem wil uitbrengen: meer informatie op http://www.marsderbeschaving.nl/

Tussendoor geniet ik ook nog van een UrbanDance uitvoering van leerlingen van een dansschool in Venlo, weer eens wat anders!

Half juli reis ik voor de tweede craftsfair naar Ierland. Una en Phyl komen op het lumineuze idee om een jewellerynight te houden. Dat betekent dat ik de hele zaterdag nieuwe dingen kan gaan maken... het is prachtig weer, ik geniet met volle teugen! Zonder A op de craftsfair betekent nog niet dat ik dan nergens meer naartoe kan lopen. De medewerkers zijn zo vriendelijk regelmatig mijn stal te bewaken zodat ook ik even van het zonnetje en de muziek kan genieten. Het zonnetje schijnt wel maar het is ook flink koud. Inga verkoopt prachtige sjaals van zijde en wolvilt en die zijn heerlijk warm!

Marrigje en Jan trouwen in Millingen en wij genieten die dag ook van de Millinger Waard. Een van de mooiste stukjes Nederland. De volgende dag lekker struinen in Nijmegen. Dat is lang geleden! Maar de Van Welderenstraat blijft (volgens mij) de allerleukste (winkel)straat.

Altijd gedacht dat een nieuwe auto een 12V-aansluiting heeft? Think again! Dat hoort dus niet (meer?) tot de standaarduitrusting. Wel lastig als je een navigatiesysteem wilt aansluiten. Je kunt die dingen natuurlijk flink van tevoren opladen maar dan nog gaan ze maar 2 uur mee. Dus laat ik er een inbouwen. Voor de kosten hoef ik het niet te laten. Al vrees ik dat de betreffende garage nooit meer een dergelijke prijsafspraak zal maken. Omdat hij na één keer gebruik al defect is - en er natuurlijk garantie op zit - kom ik al binnen een week terug. Een (uiteindelijk) uurtarief van 10,- lijkt me niet echt lonend... maar dat is wel wat ik dus betaald heb voor deze aansluiting.

De laatste dag van juli rijd ik weer naar Erps-Kwerps. Even wat zilver wegwerken bij atelier Zandstorm. Dit keer kom ik met 2 hangers en een stel oorbellen thuis. Ik vind het heerlijk om met zilverklei te werken. En bij Katty is de sfeer altijd prima!

Deze foto lijkt van heel dichtbij genomen... maar A zit wel degelijk boven op het dak en maakt het klaar om de nieuwe zonnepanelen te kunnen plaatsen.

Op een prachtige zonnige woensdagmiddag rijd ik naar Zeeland. Er staat wel behoorlijk wat wind maar dat betekent eigenlijk alleen maar dat je dan nog meer van het strand en de zee kunt genieten.

En dan is het al weer tijd om naar Ierland af te reizen. Ik heb het geluk dat ik nog heel wat vakantieuren heb staan. Die komen nu goed van pas! Uiteraard sta ik 's zondags weer in de stal van Castletown. Het is echt prachtig weer deze week, in Nederland schijnen de weergoden iets andere pijlen af te schieten. De Dublin Concert Band speelt zelfs buiten. De combinatie van fair en muziek is echt puik!

Maandag breng ik weer in Bray door. Daar zijn enkele leuke winkeltjes en het is er niet toeristisch. Deze winkel is wel een van de mooiste...

J en ik rijden dinsdags naar Fenagh in Leitrim. Een healer komt speciaal voor ons tussen de middag naar het huis van haar ouders. Het is een speciale ervaring. Helaas heeft het (nog?) geen effect. Of misschien ben ik gewoon te druk geweest sindsdien?

Teruggekomen wordt het servicepunt in Kruisland verhuisd van het dorpshuis naar de basisschool. Het past allemaal nét in een verhuiswagen. De kinderen vonden het geweldig om mee te mogen helpen.

Daarna heb ik niet meer stil gezeten. Het kantoor van directie en backoffice van de bieb verhuist maandag naar Halsteren en dus moet er flink ingepakt worden! Wie weet heb ik morgen even tijd om foto's te maken.

Pinda

2011-06-14T21:18:00.000+02:00

Sinds afgelopen vrijdag rijd ik weer in een pinda. Na een onderbreking van ruim 12 jaar geniet ik weer van dit vrolijke karretje. Hij krijgt wel meteen een vuurdoop: zes files en een noodstop op de weg terug. Gekocht via internet en mail haal ik hem uit Hoofddorp op. Bijna thuis zie ik de rest van een enorme file tot ver na de rotonde van Dinteloord. Nu heb ik net enkele kilometers zeer langzaam gereden en daar heb ik dus echt even geen zin meer in. Dus sla ik lekker linksaf richting Roosendaal. Om vervolgens -uiteraard- in de volgende file terecht te komen. En toen we dus nét weer op normale snelheid reden trapte iedereen om onbegrijpelijke redenen ineens keihard op de rem. Die proef heeft hij dus ook al doorstaan.
's Avonds rijd ik in de stromende regen naar parkeerbeheer. Nu kun je niet voor de deur parkeren en was ik niet echt gekleed op regen. Drijfnat constateer ik dus dat de medewerkers een feestje hebben en ik voor niets geprobeerd heb de parkeervergunning op het juiste kenteken te zetten.
Zaterdag wordt hij als boodschappenkarretje gebruikt (o ja, die parkeervergunning... bijna vergeten, toch geregeld). Zondag heb ik het druk genoeg met het regelen van de laatste dingen voor het Boekenhof (de kramen moeten worden opgebouwd en de indeling nog eens nakijken) en maandag ben ik dus van half 7 's morgens tot kwart voor 9 's avonds een boekenwurm. Compleet kapot duik ik m'n nest in. Dinsdag een nieuwe dag en dan mag ik lekker naar Kruisland, Lepelstraat, Steenbergen... kortom de nieuwe pinda uitproberen!

Ik geniet van de omgeving richting Kruisland. Het blijft mooi daar in de buurt van de boven- en benedensas. Om half 9 heb ik de situatie opgenomen en kunnen we de plannen in Steenbergen gaan bespreken. Dat was dus het plan. Maar daar dacht de pinda anders over. Er gaat een lampje branden en ik heb inmiddels begrepen dat dit een veeg teken is. Daarbij wil hij ook echt niet meer optrekken. Dus stop ik maar langs de kant van de weg en ga maar eens op zoek naar een telefoonnummer. Via het autobedrijf kom ik bij de Fiatservice terecht. Zij schakelen de wegenwacht in. Het is zonnig, de vogels fluiten vrolijk maar wachten duurt nou eenmaal altijd te lang. Ik vermaak me ondertussen een beetje met Facebook. De wegenwachter (bestaat dat woord eigenlijk wel?) gaat op zoek naar een aansluitpunt (huh??) en deze blijkt achter een paar schroeven verstopt te zitten. Met een meetapparaat bekijkt hij de situatie, constateert niet wat er aan de hand is maar concludeert wel dat hij na een reset weer start en ik weer kan rijden. Een rondje Kruisland bevestigt dat hij niet meer uitvalt. Ik rijd vrolijk naar Steenbergen, verlate bespreking. Net voor de bieb luid getoeter. Patricia met een thermoskan koffie :D dat noem ik nou nog eens vriendschap!! Overigens dank aan alle vrienden die me op welke manier dan ook wel wilden helpen!

Na enkele afspraken gemaakt te hebben wordt het hoog tijd om naar Lepelstraat te rijden. Ja, dat had ik gedacht :( pinda wil niet, lampje brandt weer. Ik rijd stapvoets naar Patricia en daar bel ik opnieuw de Fiatservice. Een heerlijke koffie tijdens het opnieuw wachten op de wegenwacht. Deze keer komt er een iets oudere meneer die waarschijnlijk iets meer ervaring heeft met het meetapparaat en concludeert dat er echt iets fout zit, dat dit iedereen kan overkomen maar dat hij me niet kan helpen. Dit moet door een officiële Fiatgarage gerepareerd worden. Wat dat "dit" is snap ik van geen kanten maar dat het serieus is, wordt me snel duidelijk gemaakt. Met 18 km per uur rijden we naar de dichtsbijzijnde Fiatdealer. We worden zelfs ingehaald door een tractor!! De dealer blijkt een "specialist" te zijn maar mag niet sleutelen aan mijn auto. Hij kan het wel maar zal de reparatie nooit betaald krijgen en dus begint hij er maar niet aan. Ik mag wachten op een sleepauto (18 kilometer bij 18 km per uur is niet echt verantwoord). Opgeladen naar de echte reparateur. Volgens de sleper een garage met uitstekende vaklui. Wel raar dat de verhalen anders zijn dan... Echt vriendelijk vond ik ze niet.
Sorry, ik vond het echt wel aardig dat ik een kop soep kreeg, ik had al vanaf 8 uur niet meer gegeten en het was inmiddels 2 uur, maar verder komt u nou echt niet sympathiek over, het leek wel of u me een enorme lastpak vond dat ik zomaar met een nieuwe auto met panne durfde komen en dan ook nog geen papieren bij me had. Alsof ik van tevoren bedacht had dat ik na 199 kilometer stil zou komen te staan.
Er komt nog een klant binnen. Mevrouw begint te lezen in 100%NL. Nu had ik vrijdag -door de nieuwe radio- voor het eerst gehoord van een radiostation met die naam (en muziek waar ik nou niet van ga juichen), maar dat blad kende ik dus niet. Maakt ook niet uit, een enkele blik erop leerde mij al gauw dat ik het waarschijnlijk wel nooit zou gaan lezen. Onderwerpen die me nou echt niet kunnen boeien. Toen ze het blad uit had begon mevrouw te praten. Nu was ik ondertussen best wel sjaggie geworden (goh...) maar al gauw klaarde dat humeur helemaal op! Wat een prachtmens kwam ik daar zomaar tegen!!! Ze vertelde me dat zij ook een panda hadden gehad maar deze hadden overgedaan aan een vriendin bij wie, vanwege suikerziekte, een been was afgezet. De garage had een speciaal hulpstuk gemonteerd en de vriendin reed er nu iedere dag mee naar haar werk. Dat is toch grandioos om te horen?! Haar man werkte ook daar, als hij nog naar zijn werk ging want hij was 4 jaar geleden geveld door blaaskanker. En ondertussen nog wat meer vormen van kanker. Maar... ze was blij dat ze nog steeds samen zijn, ze vertelde over concerten waar ze samen naartoe geweest waren, over haar werk, over haar zoon, kortom: een inspirerend mens en wat ben ik blij dat ik haar tegengekomen ben!

Het euvel bleek een los stekkertje te zijn dat de aanvoer van weet ik veel wat (benzine zegt A) regelt. Dus niet regelde. Hij rijdt weer als een zonnetje en ik ben weer helemaal happy!

Roparun en Boekenhof

2011-06-14T20:08:00.000+02:00

Al enkele jaren loopt de Roparun vanaf een uur of 5 door de straten van de stad. Ik open de poorten ongeveer om half 7 en kan meteen genieten van de goede sfeer. Het motregent maar dat deert noch de deelnemers noch de toeschouwers.

Een klant van de boekenmarkt merkt op:

Het was gezellig, enkele druppels kunnen de pret niet drukken. Tussendoor schijnt ook de zon en 't Meziekske zorgt weer voor de vrolijke noot!

Donabate - Leixlip - Castletown

2011-06-14T19:40:00.000+02:00

Was er nou echt niks meer te vertellen over die kortstondige vakantie? Best wel, maar ik had het een beetje druk met allerlei andere dingen ;-) A joined the B&Q-senior-club zodat we nu wat voordeliger de keuken een opfrisbeurt kunnen geven. De nieuwe kleuren:

Bij de nieuwe kleuren horen ook nieuwe gordijnen... die ga ik in juli ophangen, dieppaars fluweel.
Ikea heeft een hoekje ter beschikking gesteld aan een recycle-project. Prachtige dingen, wat een ideeën! Volgende keer ga ik naar het project zelf toe. Wie weet kunnen we nog iets samen doen, tenslotte gebruik ik ook alleen gebruikte stoffen in mijn beelden. In Nederland is textielverharder een gemeengoed, veelal hobby-matig. Nu wil ik niet zeggen dat mijn beelden het hobby-gehalte overstijgen maar toch... ;-) Zie je ergens een winkelwagentje verloren staan? Er is een tweede leven als bijvoorbeeld stoel mogelijk. Op de achtergrond een stoel gemaakt van een oud ab-werktuig. Ik weet zeker dat de mijne toen naar de kringloper is gegaan (na slechts 2x gebruikt te zijn, oei, ik kreeg echt pijn in m'n rug van dat ding!).

Leixlip festival was vooral héél erg koud. En de mensen waren echt niet van plan geld uit te geven. Kinderen werden zoet gehouden met goedkope taiwanese troep. Het accent was enorm verlegd. Er was flink in het budget gesnoeid. Op de hoofdstraat waren vooral buitenlandse kraampjes. Natuurlijk genoot ik nog wel van de prachtige uitdossingen die de jeugd (en dan vooral de meisjes) weet te paraderen. Als ze maar opvallen. Sommige jongens doen ook hun best maar dan vooral op haardracht.

De volgende dag zou het regenen en dan gaan we echt niet nog eens met een kraam staan! In Castletown zou een vioolconcert gegeven worden. En ik wilde ook wel iets meer weten over de castlemarkets die in de zomermaanden gehouden worden. Castletown House is verbouwd (wordt eigenlijk nog steeds verbouwd) en dat betekent ook dat de ingang tot het complex verlegd is. Nou ja, in onze verbeelding dan. Tenslotte is het wel zo'n 20 jaar geleden dat we er voor het laatst waren :D En toen kon je nog tot voor de deur rijden. Intussen heeft HP een flink stuk land in gebruik voor hun plant en is er dus een nieuwe weg aangelegd. Na het lekkere ontbijt van Maureen (I love poached eggs & sausages) nemen we een lichte lunch. Hier serveren ze tenminste whipped cream bij de aardbeienjam en scone (in volgorde van belangrijkheid ;-) A geniet van de homemade soup.
Iets wat we in Nederland toch echt niet kennen: zelfs als het concert al begonnen is mag je gewoon naar binnen. We kwamen net 2 minuten te laat aan en waren van plan netjes te blijven wachten tot een pauze. Het was niet echt druk bezocht - in het begin dan. Tijdens de tweede helft was echt iedere stoel bezet. In een prachtige omgeving luisterden we naar vooral onbekende klassieke muziek. Jammer dat er geen leaflet was met de gespeelde nummers!

Time you meet Ross Breen!

2011-06-08T10:39:00.002+02:00

On Three... - demo #02 7/6/11 by Ross Breen

findings

2011-05-24T21:24:00.000+02:00

Nou dacht ik toch echt dat ik alles wat ik maar nodig zou kúnnen hebben ook meegenomen had, kan ik geen slotjes vinden :( Dan maar even een retourtje Dublin. Niet dat daar veel sluitwerk te vinden is (ja, voor deuren enzo wel maar niet voor halskettingen dus). Er zijn welgeteld 3 beadshops, waarvan 2 tot dezelfde groep behoren en dus voor elkaar niet onder doen. Eigenlijk weer wel want die 2e is gewoon een voorproefje van de 1e, met ongeveer de helft in voorraad. Natuurlijk kon ook een bezoek aan PastTimes niet uitblijven. Toch valt deze winkel de laatste jaren behoorlijk tegen. Het is eerder een duur uitgevallen gewone cadeaushop geworden. De aparte dingen waren er 10-15 jaar terug. Overigens is een bezoek aan Eason altijd nog het belangrijkste (boeken, tijdschriften...), maar daarvoor hoef je niet per se naar de stad, al zit de allergrootste Eason in O'Connolstreet en kan ik daar dus uren doorbrengen.

Dublin. De mooie kleuren, de mooie mensen, de atmosfeer. Waar een sandwich niet eetbaar hoeft te zijn.

uitwaaien

2011-05-24T20:48:00.001+02:00

Het stormt hier een "beetje".

Dit is geen krakende camera, dit is de wind over de estuary.

Aan de Malahide-kant is nauwelijks te lopen, het zonnetje schijnt dan wel lekker maar de wind duwt me bijna de estuary in. Aan de Donabate-kant wachten de eenden en zwanen op nóg meer voedsel?

Het blijven fascinerende dieren.

Portrane

2011-05-22T23:47:00.001+02:00

Regen en zon wisselen elkaar vandaag voortdurend af. We doen de noodzakelijke (?) boodschappen en houden het verder wel rustig. Tegen de avond klaart het flink op zodat we na het eten besluiten nog even naar de kust van Portrane, het volgende dorp, hooguit 5 kilometer verder, te rijden.

Langs de grillige kust loopt een prachtig wandelpad, deels door de mens deels door dieren aangelegd.

Het wordt tijd dat we iets gaan winnen in de lotto. Het laatste huis is nog steeds te koop...

naar huis!

2011-05-21T22:34:00.003+02:00

Omdat Ryanair ineens krankjoreme vertrektijden heeft ga ik met Aer Lingus naar huis. Om je koffer in te checken moet je wel een uurtje uittrekken. En dat had ik niet helemaal ingecalculeerd... maar ik heb het gered.
18,8 kilo: niet slecht! Komt vast omdat ik maar één reep chocola bij me heb... oeps. Gelukkig verkopen ze dat ook in Ierland.
Bij de douane staat een stel van zeker 80 jaar. De douane-ambtenaar vraagt "did you have a nice honeymoon"? Ze hadden wel gevoel voor humor. "This was our third one" :D

KPN belooft gratis wifi, helaas werkt het niet, hotspot op Schiphol wil niet wat ik wil :( tja, dan wordt de boerderij dus even niet beheerd :D

Dit was de dag waarop de aarde zou vergaan... of de piloot hier rekening mee had gehouden? We knallen op de grond en trekken meteen weer op. In eerste instantie geen uitleg. Even later deelt hij mee dat de weersomstandigheden dusdanig slecht zijn dat we nog maar een rondje vliegen. Gratis luchtzakken, een schommel is er niks bij. Twas nice meeting you, this is the end of the world... Ruim een half uur later weet hij hem het toestel dan toch nog goed aan de grond te krijgen. Er waren flinke stormen hoorde ik bij thuiskomst van Una. We zagen dit dan niet aan boord, maar we hebben het echt wel gemerkt!

De nieuwe terminal heeft voordelen... nog sneller bij Hertz én niet naar buiten om de auto op te halen! Wel lekker als je zonder jas vertrokken bent (het giet!).

de trein, je maakt nog eens iets mee

2011-05-21T22:18:00.000+02:00

Zonder auto ga je toch allerlei vervoersmiddelen meer uitproberen. Van Goes naar Kloetinge is maar enkele kilometers, het weer is mooi... de fiets mee! De trein heeft speciale fietscompartimenten. Niet alle reizigers zijn het daar mee eens maar gelukkig hangt er wel een bordje "voorrang voor fietsen". En zo kun je dus heerlijk op je eigen fiets Zeeland verkennen.

Telefonisch wordt een huis aangeprezen: 2 zeer ruime slaapkamers, een luxueuze woonkamer met open keuken, balkon op het zuiden met magnifiek uitzicht en een heuse voorraadkamer... in de hal. Ik hoorde ook waar de woning gelegen was (appartement op de 5e verdieping) en interpreteerde dit verslag vervolgens zelf als: 2 miezerige slaapkamertjes, een woonkamer waar je de kookluchtjes meteen kon meepikken, het uitzicht op de flat aan de overkant en een kelderkast als voorraadschuur.

Wel eens gehoord van een condoleance per sms??? "Ik weet nooit wat ik moet zeggen", tja, dan lijkt mij een kaartje toch nog wat sympathieker.

's Avonds fiets ik nog even door Breda. Je ziet dan toch dingen die ik met de auto nooit zou zijn tegengekomen. Leuk! Maar ik zal toch blij zijn als ik weer de beschikking heb over een auto die gewoon voor de deur staat.

puinhoop

2011-05-14T18:17:00.000+02:00

Als ik zo om me heen kijk zie ik een enorme puinhoop. Het doet me aan m'n studententijd denken. Er is net een gangpad te ontdekken waardoorheen ik planten kan water geven, nog nét bij de bank kan komen (voor die bank is overigens de grootste bende) en de weg naar boven kan vinden. Uit veiligheidsoverwegingen heb ik de rechterkant van de trap maar niet vol gelegd.
Maar het is toch zoveel gemakkelijker om alles meteen op te ruimen? Kijk, dát is nu een misvatting van de "gezond denkende" mens. Ten eerste heb ik al die dingen om de zoveel tijd gewoon nodig. Dan heb ik het net opgeruimd en moet het dan weer tevoorschijn halen. Niet handig, dubbel werk. Ten tweede moet je dan steeds veel en vaak kleine dingetjes opruimen terwijl ik nu een grote stapel ter hand kan nemen. Véél economischer. Daar komt bij dat ik feilloos de weg weet in die puinhoop (o ja?).
Dit is een groot voordeel van de status onbestorven weduwe. A zou al lang een vuilniszak gepakt hebben en met één veeg de tafel geleegd hebben. Maar dan kan ik m'n spulletjes niet meer terugvinden. Gelukkig gaat die puinhoop ook mij eens in de zoveel tijd bijzonder tegenstaan. En dan ga ik opruimen. En ontdek ik weer allemaal leuke dingen (die ik natuurlijk niet kwijt was, ik was alleen even vergeten dat ik dat ook nog had). Dat is het nadeel van opruimen... er komt altijd een nog grotere puinhoop tevoorschijn.

Klein nadeel van de status onbestorven weduwe: ik kan nu niemand vragen waar de Saverkaart gebleven is en die vuilniszak moet toch echt even gedumpt worden... overigens zit daar niets van wat opgeruimd moest worden in, gewoon het wekelijkse normale huisvuil dat iedereen produceert, theezakjes, verlepte bloemen en andere troep. En dat zou heel wat minder kunnen zijn als deze stad een groencontainer voor haar binnenstadbewoners zou hebben.

uitgerekend

2011-05-07T00:12:00.000+02:00

Toevallig heb ik ze vanmorgen geteld. Er liggen 23 t-shirts, 14 tunieken cq. blouses, 4 jurken en 6 jeans klaar om gestreken te worden. Verder had ik plannen om enkele beelden te maken dit weekend. En misschien wel een treintochtje. Maar... dan mag die rug morgen wel op miraculeuze wijze hersteld zijn. 'Knap' zei die vanmorgen. Uitgerekend nu. Nu ik "leuke" plannen voor het weekend gemaakt had. Opstaan, lopen, gaan zitten/liggen/whatever is niet echt leuk nu. Maar wie weet morgen weer wel :D

vervelen? wasda?

2011-04-30T17:51:00.000+02:00

Met 20 plannen voor één dag en slechts één paar handen moet je soms wel keuzes maken. Nou worden die vaak al voor mij gemaakt, simpelweg door wat op dat moment op mijn pad komt. Zoals de kasten in de bijkeuken. Ik hoopte dat ik daar nog handschoenen in zou vinden zodat ik niet eerst naar boven hoefde te lopen en aan de beelden kon gaan werken. Er lagen ook wel handschoenen in - tuinhandschoenen, amnesty-handschoenen, winterhandschoenen (wat deden die daar??) - maar dus niet de handschoenen die ik zocht. Maar nu zijn wel weer beide kasten uitgemest, schoongemaakt, opnieuw ingericht... heerlijk neuzen tussen de kookboeken (die daar ook staan) en ondertussen bedenken dat er al weer - of nog steeds - geen eten in huis is. Omdat ik in m'n allerleukste kloffie loop, broek en tuniek beide onder de verfvlekken, en geen zin heb om zo de stad in te gaan moet ik dus creatief worden op voedinggebied. Het potje pesto dat helemaal achterin stond, tht februari 2008, heb ik maar weggedaan.

Gevonden: haring in tomatensaus, rijst in allerlei varianten, maïs in blik, zilver- en gewone uitjes, pizzadeeg, kwark. Dat wordt smullen!

vervoer

2011-04-30T12:35:00.001+02:00

De straat uit, oversteken en dan nog een klein stukje lopen. Daar is de bushalte. Het is mooi weer, er zit niemand. Dwarsligger leest ook lekker in een bushokje. Natuurlijk ben ik ruim op tijd, ik heb geen idee hoe lang ik over 300 meter loop en stel je voor ik zou die bus missen... (dan gaat er wel weer een volgende). Het wordt 5 over 9. Bus 111, nee, die moet ik niet hebben. Dan volgen redelijk snel op elkaar 83, 122, 23... ik kan ook naar Sint Annaland... maar al gauw kom ik tot de conclusie dat bussen duidelijk tot het openbaar vervoer behoren: op tijd komen is er niet bij. Ruim 10 minuten na de geplande tijd mag ik instappen. En dan blijkt het instapapparaat defect te zijn. Ik mag doorlopen en hij zal me wel een seintje geven als ik eruit moet.

Een dwarsligger (of welk ander boek dan ook) lezen in de bus is niet zo'n goed plan. Ieeeeeeeeeeeeksss, er moet gestopt worden voor het rode licht. Een haakse bocht die je niet verwachtte. Een aanslag op de evenwichtsorganen. Aardige chauffeur overigens: als blijkt dat het apparaat echt defect is ruimt hij meteen zijn kaartverkoop op en laat verder iedereen gratis reizen.

Op mijn punt aangekomen mag ik blijven zitten, hij zet me wel even om de hoek af. Ik heb dan ook geen enkel idee hoe ik verder zou moeten lopen. Maar een andere passagier moet toevallig toch ook de stad in en zal mij wel even de weg wijzen. Leuk om zo totaal andere plekken van de stad te zien!

's Avonds rijd ik met een collega en haar man naar een gezellig feest waarbij de tomtom ons op nightseeing Brabant stuurt. Toen we terugliepen naar de auto kwamen we nog een egel tegen. Hij wilde onder een stalen hek door kruipen. Wat kunnen die beestjes zichzelf plat maken!

borduurschaartje

2011-04-22T21:20:00.000+02:00

Na 3 weken had ik er echt wel genoeg van. Draadjes die niet willen oplossen zijn niet echt prettig. Dus pakte ik het oude borduurschaartje en ging maar eens voor de spiegel staan. Nooit bedacht of ik het wel zou durven, dat merk ik wel op het moment zelf. Nu heeft het schaartje hele scherpe punten en kon ik het makkelijk onder de draad krijgen. Drie knippen en mijn mond was draadloos. Wat een opluchting!

Ondertussen is ook duidelijk dat de combo nooit meer zal rijden. Het leeghalen was nog een aardige klus. Zeker de helft heb ik weggegooid. Jeetje, wat weet ik een troep te verzamelen! Een abonnement op GreenWheels moet me mobiel houden wanneer ik echt niet zonder auto kan/wil. Wanneer ik met de trein naar Erps-Kwerps ga moet ik om 10 uur vertrekken om tegen half 1 aan te komen. En dan nog enkele kilometers overbruggen naar Zandstorm. Helaas mag je geen fiets meenemen op dit traject. Met de auto ben ik er in net iets meer dan een uur. Over een week of 7 wordt er een pinda afgeleverd in Hoofddorp.

stoom

2011-04-14T20:19:00.002+02:00

A58, de spits is -gelukkig- nog net niet begonnen. Door het achterraam zie ik zwarte rook. Aan de voorkant zie ik ineens stoom tevoorschijn komen... de auto gaat ook wat langzamer rijden. Het lijkt me verstandiger de vluchtstrook op te zoeken. Ik stap maar eens uit. Dit lijkt me niet gezond. Route Mobiel zal binnen 'n half uur versterking sturen. Tot mijn grote verbazing rijdt er al binnen één kwartier een hulpwagen de vluchtstrook op. Helaas blijkt het euvel niet te verhelpen. Nu komen er technische dingen. En auto-technisch heb ik geen kaas van gegeten. Iets met een kapotte pakking? In ieder geval wordt hij achter de hulpauto getakeld en naar Benny gereden. Die zo vriendelijk is even te wachten tot de auto en ik arriveren. Morgen gaat hij kijken wat er precies aan de hand is. Het is wat later als ik eindelijk thuiskom. De boodschappen staan nog in de auto. En eigenlijk moet ik nog soep halen. En ik zou naar Vlaardingen vanavond. Tja, rustig avondje thuis... nieuwe auto's kijken...

Dat gekreukelde nummerbord zit er overigens al jaren...

Eén jaar verder

2011-04-02T15:48:00.001+02:00

Normaal ben ik niet zo goed in het onthouden van data maar precies één jaar geleden trok een kaakchirurg alle overgebleven tanden en kiezen eruit. Gisteren zijn de implantaten voor de onderkaak geboord. Net als bij het trekken: geen centje pijn! Maar o wee als de verdoving is uitgewerkt :( Alsof Andre* mijn kaak als boksbal heet gebruikt. En waarom krijg ik toch steeds zo'n koppijn? Ach, niet zeuren, over een paar dagen is alles weer voorbij en loop ik weer lachend rond (en kiespijn ken ik dan tenminste niet meer). Maar als u het niet erg vindt ga ik weer even slapen... dat is ook wel een voordeel, ik slaap minstens 20 van de 24 uur! Zal ook wel verdwijnen als de verdoving helemaal uitgewerkt is? Jammer ;-)

*Peter Andre (Londen, 27 februari 1973) is een Brits zanger en televisiepersoonlijkheid. Hij werd geboren in Londen, maar groeide grotendeels in Australië op. Andre was in zijn jeugd een succesvol thaibokser, een sport waarin hij een (jeugd)titel pakte. Hij gaf echter de voorkeur aan zijn loopbaan als zanger.

Home is where the heart is...

2011-03-25T21:27:00.000+01:00

En vanaf het moment dat het vliegtuig opstijgt begint het Grote Genieten al. Het is prachtig weer, de rust daalt op me neer. Naar huis rijden langs de estuary, even kletsen met O'Reilly - altijd in voor een praatje.

's Avonds spelen in Dunboyne.

Eigenlijk wilde ik vandaag wel wat beelden gaan maken in Donabate maar er staat een kanjer van een tv op m'n workbench dus verander ik de plannen maar. Geen probleem. De Larchill Arcadian Gardens zijn prachtig,er is geen mens te bekennen, totale rust!

Ik ga even verder met genieten!

Zonnetje

2011-03-20T20:59:00.000+01:00

De A27 is deels afgesloten. We waren niet zo slim om van tevoren de route te bekijken (die rijd ik blindelings). We mochten (lees: moesten) omrijden via Den Bosch. Gauw een extra 50 kilometer én en extra half uur waarvan we hadden kunnen genieten in het zonnetje - buiten de auto. Het is echt heerlijk weer en de trampoline kan al weer goed gebruikt worden!

Om 4 uur hadden we in Almere afgesproken. Geen idee waarom Karolien ons bijna tot aan Amersfoort terug wil sturen, we hebben haar eens flink toegesproken en verder provinciale wegen gevolgd. De afspraak bleek nog niet ter plekke te zijn. Geen nood, we genieten nog even verder van het zonnetje. We kennen slechts één persoon die een 400-cd-wisselaar zou kunnen repareren en dat is het wachten meer dan waard!

En natuurlijk is die A27 ook op de terugweg nog niet vrij gegeven. Maar nu rijden we maar een klein stukje om...

Op 20 maart mag iedereen met De Kraai op pad. En dus is de trein tot Roosendaal afgeladen vol. We reizen tot Breda gelijk op, daarna slaat A af naar Brunssum - een treinenbeurs, en ik naar Den Bosch - een hobbybeurs. Totaal beurs kom ik weer terug, maar wel weer lekker veel ideetjes opgedaan. Leuk om onderweg met andere Kraaienlezers te praten!

Overigens bedoelde ik in de titel dit zonnetje:

Strijkkwartet in D mineur

2011-03-13T21:45:00.000+01:00

...dat eindigt in F majeur. Tja, moet je maar de juiste muzikale begeleiding kiezen tijdens het 3-maandelijkse strijkuurtje. En iedere keer neem ik me weer voor om het nu eens bij te houden... ach, zo kom ik een zondag ook weer door!

Hier word je toch vrolijk van?! Zo kom ik er vandaag ook achter dat mannen het toch maar makkelijk hebben. Ze hoeven maar in hun overhemd te kijken om te zien welke aan de beurt is om aan te trekken. Maar uiteraard draagt A het dan juist niet op vrijdag...

35 Shots is een mooie film over het loslaten van je naasten.

mistletoe in maart

2011-03-02T22:11:00.000+01:00

Het is prachtig weer vandaag, heerlijk om weer naar Vlaams-Brabant te rijden. De uil zat in de olmen maar is nu even afgezakt naar een steen. Al is hij als halffabrikaat mee naar huis gegaan, ik wil nog eerst van alles veranderen voordat ik hem goedkeur. Het was wel een heel erg gezellige workshop!

Net buiten Erps-Kwerps, op weg naar huis ligt een statige boerderij met een laan boom vol mistletoe. Pracht gezicht!

De politiek in Nederland kan wel wat mistletoe gebruiken. Op weg naar het stemhokje (enorm ouderwets met dat rode potlood!) komen we nog aardig wat stemmers tegen. Het is nog druk op dat late tijdstip!

Hoezo druk?

2011-02-28T11:56:00.001+01:00

Nog te druk of te moe om een blog bij te houden? Yep, ik ga me schamen zodra ik er tijd voor heb... Tussen de vele belastingaangiften door heb ik nog net tijd om te werken (oei), The Killing te bekijken (verslavend!!), een boek te lezen en wat sociale media bij te houden. Al lijkt het wel of die laatste steeds meer tijd in beslag nemen. Ondertussen heb ik er een nieuw speeltje bij. Een Android-tablet. Lekker lui op de bank, batterij gaat lang mee (zo'n 30 uur zeggen ze). De maand in foto's dan maar?

Deze tekst stond in de Hogeschool Limburg van Hasselt. Hij sprak me wel aan. Zoals ook de rest van de dag, veel luister- en kijkwerk. Sommige mensen vertellen echt enorm saai, anderen weten dan de aandacht weer wel vast te houden.

Ik kon het niet laten. Deze oudjes zaten zo gezellig te kletsen dat ik ze maar een kop koffie heb gegeven (en uiteindelijk ook de melk en suiker in de bekertjes heb gedaan...). Tja, dan is een foto wel op z'n plaats ;-)

Dit huis staat te koop... in Perk. Wel een beetje ver reizen om op m'n werk te verschijnen. Ik heb maar niet gevraagd wat het moet kosten. Maar het is wel een leuk huis!
Als je een andere weg wilt volgen, karolien niet meeneemt om je op weg te helpen, verkeerde afslagen neemt... kom je op hele leuke plekjes terecht. Alleen jammer dat ik uiteindelijk geen tijd had om meer foto's te maken.

Vlaams-Brabant: rust en ruimte!!

Deze glasdruppel komt uit het zilver druppelen. Ik heb me weer uitstekend vermaakt in Erps-Kwerps bij Zandstorm!!

aanslag

2011-02-09T22:20:00.001+01:00

Dit was vast een aanslag op de oren van mijn buren, voorbijgangers... maar een weldaad voor die van mij! Ik zou naar Ikea... ik zou naar Dishoek... ik zou... ach zoveel. Maar in plaats daarvan heb ik nu eindelijk wat lades geleegd en de daaruit voortvloeiende berg opgeruimd. Deels richting prullenbak, versnipperaar of plasticbak, deels gewoon netjes in mappen of gewoon in de boekenkast. En wat is er nu leuker dan opruimen met de klanken van Talking Heads, Fisher-Z, Split Enz etc...

Het boek kwam ik niet doorheen (die man vertelt saai...), maar het toneelstuk was meer dan indrukwekkend! 2 uur onafgebroken is af en toe wel beklemmend, maar het spel was vooral fascinerend.

February is Children's Dental Health Month

2011-02-04T19:33:00.000+01:00

Dan moet het toch eindelijk goedkomen? A is vandaag enkele tanden armer én rijker, al zijn die laatste wel nep, kunst, vals of hoe je ze ook noemen wilt. Vals vind ik trouwens wel een rare uitdrukking. Een peperkoekheks heeft valse tanden, Eucalypta heeft valse tanden maar dan wel echt vals hè.

vals bn, bw; -er, -t 1 niet oprecht; onbetrouwbaar 2 niet zoals het moet zijn: ~ zingen; een ~e starta(sp) te vroege en daardoor ongeldige start; b) (algem) slecht begin 3 nagemaakt: ~ geld; een ~ gebit kunstgebit 4 ongegrond: ~ alarm 5 boos, boosaardig: iem ~ aankijken
met dank aan Van Dale

O ja, maandag worden er bij mij foto's gemaakt die vervolgens naar de zorgverzekering gestuurd worden. Het duurt dan nog wel even eer de implantaten geplaatst worden, maar het begin is er!

(family portrait)

Body Worlds

2011-02-02T19:50:00.000+01:00

De laatste dag van de expositie. Het is niet zo rustig als op onderstaande video, maar ook weer niet zo druk als het afgelopen zondag geweest moet zijn: toen waren er geen kaarten meer te koop.

Heel indrukwekkend, zeker voor iemand die totaal geen idee heeft waar wat zit. Nou vooruit, ik weet waar ogen, oren etcetera geplaatst zijn, maar vraag me niet waar bijvoorbeeld precies de milt zit of waar deze voor dient.

Er liepen vooral veel medische studenten rond. Fotograferen was verboden. Toch denk ik dat die ene mevrouw een behoorlijk boek kan samenstellen. Ik geloof niet dat er ook maar één specimen was dat ze niet kiekte met haar telefoon. Ik verschoon mezelf niet, oeps. Ik heb me beperkt tot één foto. Er was niemand in de buurt. En de spiegeling vond ik wel erg apart. Door het licht is de achterkant van de man niet echt zichtbaar maar ik vind het wel een apart beeld geworden.

snackdagboek

2011-01-31T21:21:00.000+01:00

Voor een onderzoek heb ik een week lang een snackdagboek bijgehouden... oei! Hoezo met je neus op de feiten geduwd worden? En ik mezelf nog wijs maken dat een stukje kaas niet snacken is... aiii. Dus ga ik nu héél gezond leven. Nou ja, voor 98-99% dan toch. Opruiming alom. Dan ook maar de papierenla. Wat meteen resulteerde in het schonen van de ordners. En 3 volle bakken papiersnippers. Waarom bewaren we het bonnetje van de cirkelzaagmachine uit 2001? De aanschaf van kasten die al lang in elkaar gestort zijn? Een stofzuiger die al minstens 10 jaar geleden bij de kringloper is afgegeven? Wel een opgeruimd gevoel!

op usb-stick-jacht

2011-01-26T21:22:00.000+01:00

Je zou toch denken dat er ondertussen toch heel veel leuke usb-sticks te koop zouden zijn. Je hebt ze in alle maten... maar o wat saaaaaaaaaaaaaaaaaaaiiii!!!
En dan kom je in winkels waar je toch echt leuke dingen zou verwachten, maar dan verkopen ze géén usb-sticks :( En dan zo maar ineens, in de 23e winkel, op een plek waar ik nou eigenlijk helemáál niet naar binnen zou gaan om leuke usb-sticks te vinden, maar toevallig was het winkel 23. Vrolijke beren, dolfijnen en vissen. Gevonden!

reisdag

2011-01-26T20:10:00.003+01:00

Om half 9 vertrekt de trein naar Den Bosch. Het miezert maar ik hoef nog geen 10 minuten door de regen te lopen en dan kan ik weer enkele uren opdrogen terwijl ik ga bekijken hoe het ledensysteem handig gebruikt zou kunnen worden. Dat valt nog behoorlijk tegen, voorlopig houd ik m'n eigen systeem nog wel in stand.
Zo'n treinreis is een ideale gelegenheid om m'n dwarsligger uit te lezen!

Het sportcomplex ligt nogal een stukje lopen vanaf het station in Middelburg. Een kennismaking met ismakogie. Vooral veel aparte bewegingen met voeten, benen en armen. Het valt me op dat ik heel wat van die bewegingen al gewoonlijk doe.

een lange dag

2011-01-24T16:02:00.004+01:00

03:00 snoepjes eten en proberen verder te slapen :?
05:38 telefoon: storing in de brandmeldcentrale (maw je nest uit en naar de bieb, of toch niet?)
06:30 eigenlijk moet ik dus gewoon even naar de bieb maar m'n bed is warm...
07:00 eigenlijk moet ik...
07:05 ik jaag 7 jochies met mutsen op en dassen om de bieb uit want ze spelen daar met kerststukjes -een enorme puinhoop!-, gelukkig vertrekken ze nogal snel en dan komt er een man die de krant wil lezen maar we zijn nog helemaal niet open en wilt u alstublieft gewoon vertrekken? nee? nou dan ga ik zelf maar weg... om vervolgens even later wakker te worden :D

Tussen de bedrijven door nog even boodschappen doen, de alarmering zoeken (waarom noemen ze dat de 4e verdieping terwijl wij het de vliering van de eerste verdieping noemen?), constateren dat er toch weer minder uren in de dag zitten dan je gehoopt had en tenslotte toch weer ver na de officiële werktijd thuis gekomen.
Ik ga de rest van de avond maar rustig een boek lezen...

landschap

2011-01-23T22:16:00.004+01:00

We rijden in een grijze wolk in een rechte lijn naar het oosten en komen in Noord-Limburg terecht. Wat is ons landschap dan toch saai!! Ik stel me zo voor dat we wel eens konden beginnen met een beetje kleur aanbrengen op de snelweg. Knalgele lantaarnpalen, vuurrode vangrails en zo kan ik nog wel even doorgaan. Zou het afleiden? Eigenlijk denk ik van niet, je valt gewoon niet zo snel in slaap door het kleurrijke wegennet. En dán valt zo'n saai landschap niet eens meer echt op.

Een 3-jarig meisje is wat verlegen. Totdat je foto's van haar gaat maken. Een diva in de dop.

een zomerse winterdag

2011-01-20T21:50:00.002+01:00

We beginnen wel met het krabben van de autoruiten, het ijs zit er stevig op! Dan op weg naar de vakbeurs Facilitair in Den Bosch. Stralende zon, het wordt zelfs warm in de auto - en dat is niet eens van de verwarming. En dan opeens een kanjer van een file. Was er iemand verblind door de zon? of overmand door de slaap? In ieder geval is hij/zij wel ferm tegen de vangrail gereden en rijden wij daardoor enkele kilometers stapvoets.
De beurs is afwisselend. Het valt me op dat er veel aandacht is voor energiebeheersing. Je zou hier bijna 2 dagen kunnen doorbrengen, zoveel informatie. Maar ik word wel steeds kritischer in het "aannemen" van folders e.d., je sjouwt zo 30 kilo mee.

Guillaume Lekeu is een Belgische componist. Hij is 141 jaar geleden geboren in Heusy en slechts 24 jaar en één dag oud geworden. Hij stierf aan paratyfus, na het verorberen van een besmette sorbet. Jammer, hij schreef mooie muziek.

de Kraaijenberg

2011-01-19T20:00:00.003+01:00

Ik verwacht dus enorm veel kraaien... en word niet teleurgesteld!

Ik was van plan om op iedere verdieping van de uitkijktoren foto's te schieten. Maar helaas waren de batterijen van het toestel het daar niet mee eens. Nu had ik natuurlijk wel reservebatterijen bij me. Alleen één batterij kwam uit een potje waarop "volle batterijen" geschreven staat. Die moet ik dus eerst maar eens nakijken want een camera wil er niet meer op werken :(
Gelukkig had ik nog een telefoon bij me :)

derde dinsdag van januari

2011-01-18T20:40:00.002+01:00

Net als bij de derde dinsdag van september heb ik me vandaag met cijfertjes beziggehouden. Niet grondwettelijk vastgelegd, kwam toevallig zo uit. Vergeten de hoed op te zetten naar het werk, het was er wel koud genoeg voor. Kan ik dit nu ook zien als de officiële start van het werken met de nieuwe boekhouding? Er stonden nog een paar instellingen verkeerd, nu werkt alles (hoop ik) naar behoren.

Thou whom avenging pow'rs obey,
Cancel my debt (too great to pay)
Before the sad accounting day.

- Wentworth Dillon, Earl of Roscommon, 1633-(18/1/)1685 -

En vandaag is het ook Thesaurus Day. Peter Mark Roget werd in 1779 geboren en bracht in 1805 de thesaurus uit waarin 15.000 woorden worden verklaard. Vroeger las ik delen hieruit gewoon voor m'n lol... waarschijnlijk waren er toen nog geen goede thrillers?

verloren blauw

2011-01-17T20:58:00.004+01:00

Tussen verloren en blauwe maandag zijn we dwarsliggerend met de trein naar Harderwijk gereden.

Lauren werd 4 en dat betekent een leuk gezellig verjaarsfeest! Mocht je twijfelen aan haar leeftijd dan hoef je alleen maar even goed te kijken.

2 weken verder...

2011-01-12T18:24:00.004+01:00

De jaarwisseling -in flinke mist- bijna slapend doorgebracht. Op nieuwjaarsdag hebben we maar getoast met heerlijke champagne :D
Het nieuwe jaar begint meteen hectisch, druk druk druk, op het werk, thuis, in het huurhuis. Soms een race tegen de klok, soms achter de feiten aanlopen/rennen. En héél af en toe een beetje bijkomen. En nu dan? Is het nu dan rustiger? Eigenlijk nog niet maar je kunt niet blijven hollen/vliegen/rennen. Dus besloot ik vanmorgen de camera mee te nemen en na het werk op fotojacht te gaan. Tja, dan moet het natuurlijk niet regenen... en het regent nog steeds. Het water stroomt overigens ook de bijkeuken binnen (tikkeltje overdreven maar het druppelt wel gestaag). Als het droog is wordt het dak gerepareerd.

puzzelen

2010-12-30T22:24:00.003+01:00

Zonder aanwijzingen op pad gaan... en dan ook nog naar Voorthuizen willen rijden. Dat wordt een puzzeltocht! Nu had ik wel van tevoren de route bekeken maar om nou te zeggen dat ik die nou ook onthouden had... gelukkig geeft de telefoon op het laatst uitkomst, bijna tot voor de deur. De laatste keer had karolien me beslist niet goed de weg gewezen dus vond ik dat ze vandaag wel thuis mocht blijven. En ik zou na enkele keren toch de weg al een beetje moeten kennen. Klopt ook wel maar nog niet helemaal. Wel vreemd om ineens in dikke mist en vorst terecht te komen terwijl het in Brabant al flink dooit. Die mist leverde ook nog een leuke puzzeltocht op de Veluwe. Op sommige plaatsen waren de verkeersborden pas op het allerlaatste moment te zien.
Janna houdt ook van puzzelen.